Danıştay 7. Daire E.2021/4662 K.2024/1928

Dava konusu istem: Davacı adına, takdir komisyonu kararına dayanılarak 2016 yılının Ekim dönemi için re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; ara kararı üzerine davalı idarece gönderilen bilgi ve belgelerin incelenmesinden, dava konusu cezalı tarhiyata ilişkin ihbarnamenin, davacının e-tebligat adresine 14/11/2018 tarihinde gönderildiği ve mevzuat gereği 19/11/2018 tarihinde tebliğ edilmiş sayıldığı, bu durumda, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yasal otuz (30) günlük süre içerisinde en geç 19/12/2018 tarihinde dava açılması gerekirken, bu süre geçirildikten sonra 28/05/2020 tarihinde açılan davada süre aşımı bulunduğu;

öte yandan, tarhiyatların terkini istemiyle başvuruda bulunulan 28/01/2020 tarihi öğrenme tarihi olarak kabul edilse dahi davanın süresinde açıldığından söz edilemeyeceği gerekçesiyle davanın süre aşımı yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacı tarafından, 28/01/2020 tarihinde yapılan şikayet başvurusunun zımnen reddine dair işleme karşı açılan davanın süresinde olduğu iddia edilmişse de, şikayet başvurusu olarak kabul edilse dahi, söz konusu başvurunun reddine dair işleme karşı 30 gün içerisinde dava açılmadığından, olayda merciine tevdi kararı verilmesinin de mümkün olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ceza yargılamasında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği, Mustafa Ürük isimli şahıs tarafından dava konusu ihbarname içeriği vergi ve cezanın ödendiği, davanın süresinde açıldığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.