Danıştay 7. Daire E.2021/4956 K.2021/6117

… Gümrük Müdürlüğü … VEKİLİ : Av. … KARŞI TARAF (DAVACI) : … Anonim Şirketi VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… , T:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacıya ait antrepoda bulunan "motorin'' cinsi eşyanın fazla çıktığından bahisle, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 236. maddesinin 2. fıkrası uyarınca gümrük, özel tüketim ve katma değer vergileri tutarında hesaplanarak karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… , T:… sayılı kararıyla, Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun kısmen bozma kararı uyarınca yapılan inceleme ile dava konusu işlemin gümrük ve özel tüketim vergileri dışındaki unsurlara göre tahakkuk ettirilen katma değer vergisi üzerinden hesaplanan para cezasına isabet eden kısmının iptali yolundaki kararın davalı idarece temyiz edildiği, Vergi Dava Dairesi Kurulunca bu kararın hukuka uygunluğu konusunda temyiz incelemesinin sonuçlandırılması için gönderildiği Danıştay Yedinci Dairesince 19/10/2020 tarih ve E:2020/1778, K:2020/4095 sayılı onama kararının verildiği,

bu kararın davalı Derince Gümrük Müdürlüğünün elektronik tebligat adresine 01/04/2021 tarihinde iletildiği ve elektronik yolla tebligatın bu tarihi izleyen beşinci gün olan 06/04/2021 tarihinde yapılmış sayıldığı, 2577 sayılı Kanun'un öngördüğü on beş günlük karar düzeltme başvurusu süresinin 21/04/2021 tarihi mesai saati bitiminde sona ermesine karşın davalı idare vekilince verilen karar düzeltme dilekçesinin 29/04/2021 tarihinde mahkeme kaydına alındığı göz önüne alındığında, yasal süresinde yapılmadığı gerekçesiyle karar düzeltme isteminin süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinde, vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılacağının hüküm altına alındığı, bu düzenleme uyarınca temyiz kararının davalı idarenin vekiline tebliğ edilmesi gerekirken, davalı idarenin UETS adresine tebliğ edildiği, usulsüz yapılan tebligat nedeniyle öğrenme tarihinin esas alınması ve karar düzeltme başvurusunun süresinde yapıldığının kabul edilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Davalı idare vekilince 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesine aykırı şekilde davalı idarenin UETS adresine yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve karar düzeltme başvurusunun süresinde yapıldığı iddiasına ilişkin olarak;

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun, 6545 sayılı Kanun'la yürürlükten kaldırılan ve aynı Kanun'un 27. maddesiyle eklenen Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmaya devam olunan (mülga) 54. maddesinin 3622 sayılı Kanun'la değiştirilen 1. fıkrasında.

Danıştay dava daireleri ve İdari veya Vergi Dava Daireleri Kurullarının temyiz üzerine verdikleri kararlar ile bölge idare mahkemelerinin itiraz üzerine verdikleri kararlar hakkında, bir defaya mahsus olmak üzere kararın tebliğ tarihini izleyen onbeş gün içinde taraflarca, maddede yazılı sebeplerle kararın düzeltilmesinin istenilebileceği, 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kanuni süre geçtikten sonra yapılması halinde karar veren mercinin temyiz isteminin reddine karar vereceği; bu kararlarına karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği, 55. maddesinin 5. fıkrasında.

53, 54 ve 55. madde hükümleri saklı kalmak kaydıyla, yargılamanın yenilenmesinde ve kararın düzeltilmesinde bu Kanun'un diğer hükümlerinin uygulanacağı, 60. maddesinde de, Danıştay ile bölge idare, idare ve vergi mahkemelerine ait her türlü tebliğ işlerinin Tebligat Kanunu hükümlerine göre yapılacağı hükme bağlanmıştır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun ''Elektronik tebligat'' başlıklı 7/a maddesinde.

10/12/2003 tarih ve 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'na ekli (I), (II), (III), (IV) sayılı cetvellerde yer alan kamu idareleri ile bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlara elektronik yolla tebliğ yapılmasının zorunlu olduğu, elektronik yolla tebligatın, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılacağı, bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esasların yönetmelikle belirleneceği kurala bağlanmış; bu hükme dayanılarak çıkarılan ve 06/12/2018 tarih ve 30617 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Elektronik Tebligat Yönetmeliği'nin 9. maddesinin 5. fıkrasında ise;

elektronik yolla tebligatın, idareleri, kamu iktisadi teşebbüslerini veya sermayesinin yüzde ellisinden fazlası kamuya ait diğer ortaklıkları; adli ve idari yargı mercileri, icra müdürlükleri veya hakemler nezdinde vekil sıfatıyla temsile yetkili olan kişilerin bağlı bulunduğu birime yapılacağı; temsile yetkili olan kişilerin ayrı bir elektronik tebligat adresinin bulunmasının bu kuralın uygulanmasına engel olmayacağı düzenlenmiştir.

Elektronik Tebligat Yönetmeliği'nin 06/12/2018 tarih ve 30617 sayılı Resmi Gazete'de yayımlarak 01/01/2019 tarihinde yürürlüğe girmesiyle birlikte maddede yer verilen kamu idareleri ile bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlara tebligatın elektronik yolla yapılması uygulamasına başlanmıştır.

Bu nedenle, elektronik tebligatın idareleri temsile yetkili olan kişilerin bağlı bulunduğu birime yapılacağı, temsile yetkili olan kişilerin ayrı bir elektronik tebligat adresinin bulunmasının bu kuralın uygulanmasına engel olmayacağı yolundaki düzenleme karşısında, usulüne uygun olarak davalı idareye ait UETS adresine yapılan elektronik tebligatın esas alınması suretiyle mahkemece verilen karar düzeltme isteminin süre aşımı nedeniyle reddine ilişkin karar usul ve hukuka uygun bulunmuş olup, dilekçede ileri sürülen temyiz sebepleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.