Danıştay 7. Daire E.2022/2090 K.2023/3874

Dava konusu istem: Davacı adına kayıtlı taşıtın davalı idarece tasfiyeye tabi tutularak 123.000,00 TL bedelle satıldığı, satış bedelinin 49.675,60 TL'lik kısmının davacı adına emanet hesabına alındığı, davacı tarafından satış bedelinden kalan 68.356,84 TL'lik tutarın da emanet hesabına kaydedilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine mahkemelerince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı dava konusu işlemin iptaline dair kararın, davalı idareye elektronik tebligat yoluyla 17/11/2021 tarihinde (mevzuat gereği belirlenen süre sonunda) tebliğ edildiği ve bu tarihi izleyen günden itibaren işlemeye başlayan 30 günlük temyiz başvuru süresinin 17/12/2021 tarihinde (Cuma günü) sona erdiği, anılan tarihe kadar temyiz başvurusunda bulunulması gerekirken bu sürenin geçirilmesinden sonra 07/01/2022 tarihinde yapılan başvurunun yasal sürenin dışında olması nedeniyle, esasının incelenmesine olanak bulunmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Mezkur davanın ilgili Bakanlık hasım gösterilerek açıldığı dolayısıyla yapılacak tebligatların usul ve yasaya göre Bakanlığa yapılması gerektiği halde Mahkemece hasım düzeltme kararı verilmeden ve doğru hasım belirlenmeden işlemi tesis eden gümrük müdürlüğüne tebligat yapıldığı, eksik bilgi ve belgelerle hüküm kurulduğu, kararın öğrenilmesini müteakip karara karşı temyiz kanun yoluna başvurulmasına karşın usul ve yasaya aykırı olarak temyiz süre ret kararı verildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.