Danıştay 7. Daire E.2022/2696 K.2024/4940

Dava konusu istem: Davacının bandrolsüz sigara bulundurduğunun tespit edildiğinden bahisle 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, takdir komisyonu kararına dayanılarak, 2016 yılının Kasım dönemine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ...... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; olayda, davacının şoförü olduğu plakasız, kırmızı renkli, açık kasalı ... marka araçta yapılan aramada, toplam 58.500 paket TAPDK bandrolü bulunmayan, özel etiketi veya işareti olmayan, yabancı menşeili gümrük kaçağı tütün mamüllerinin ele geçirildiği, davacının 13/11/2016 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağını herhangi bir şerh düşmeden imzaladığı, soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, ismini ... olarak bildiği şahsın kendisine bıraktığı sigaraları ...

Köyü ... mezrasına götüreceğini, sadece araç ile taşımacılık yaptığını belirtmesine karşın, ceza yargılaması sırasında alınan ifadesinde, akşam arıcılık yaptığı yerde bıraktığı aracının sabah kaçak sigaralar ile dolu olduğunu gördüğünü, aracı boşaltırken jandarmanın gelip kendisini yakaladığını, sigaraların kendisine ait olmadığını beyan ettiği, olayın meydana geliş şekli, ele geçirilen kaçak sigara miktarı gibi hususlar göz önüne alındığında davacının beyanlarının hayatın olağan akışına uygun düşmediği,

ayrıca yakalanmadan önce sigaralar hakkında bilgisi olduğu hususu da dikkate alındığında, davacının ele geçirilen kaçak sigaralar bakımından bulunduran sıfatına haiz olduğu anlaşıldığından, dava konusu cezalı özel tüketim vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Verginin tarh ve tahsil yetkisinin gümrük müdürlüğünde olduğu, yetkisiz idare tarafından tesis edilen işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.