Danıştay 7. Daire E.2022/3322 K.2023/4464

Dava konusu istem: Davacı tarafından satın alınan düşük tutarda özel tüketim vergisine tabi madeni yağın daha yüksek tutarda özel tüketim vergisine tabi motorine ikame olarak satıldığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 2. fıkrası uyarınca 2010 yılının Mayıs ilâ Aralık aylarının (1.) ve (2.) dönemlerine ilişkin olarak re’sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, davacı tarafından, haklarında yeterli inceleme ve araştırmada bulunulmaksızın tarhiyat yapıldığı iddia edilmekte ise de; satış faaliyetini yürüttüğü merkez iş yerinin kamyon ve tır garajında, şube iş yerinin ise çevreyolu güzergahında olduğu ve ilgili dönemde satış yaptığı kişilerin nakliyecilik faaliyetinde bulunduğu,

ayrıca akaryakıta nazaran daha az kullanılan madeni yağları alan kişilerin ihtiyaçları ile alışları arasında uyumsuzluk görüldüğü hususları birlikte değerlendirildiğinde, satışı yapılan madeni yağların yüksek tutarda özel tüketim vergisine tâbi motorin yerine ikâme edildiği anlaşılmış olup, söz konusu tespitlerin aksini ispat külfeti üzerine düşen davacı tarafından, somut bir delil de ortaya konulamadığı,

bu durumda, davacı tarafından vergi ziyaına sebebiyet verildiği açık olduğundan, 4760 sayılı Kanun'un 13. maddesinin 2. fıkrası uyarınca bir kat vergi ziyaı cezalı olarak yapılan özel tüketim vergisi tarhiyatlarının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi incelemesinin kapasite raporu, üretim hacmi, satışlar ve şirketin aktifleri yeterince incelenmeden yapıldığı, eksik incelemeye dayalı tarhiyatın hukuka aykırı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.