Danıştay 7. Daire E.2022/4437 K.2024/1515

Dava konusu istem: Davacının 2011 yılının Mayıs ilâ Eylül dönemlerine ilişkin yapmış olduğu fuel-oil alımlarının istisna kapsamında olmadığından bahisle hakkında düzenlenen inceleme raporlarına dayanılarak re'sen tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı özel tüketim ve katma değer vergilerinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle, olayda, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun geçici 5. maddesinde yer alan, fuel oile ilişkin muhtelif gümrük tarife istatistik pozisyonları belirtilmek suretiyle bu malların yalnızca elektrik üretiminde kullanılmak üzere tesliminin vergiden istisna olduğu ve 15 seri no'lu Özel Tüketim Vergisi Genel Tebliği'ndeki üreticilerin istisna kapsamında aldıkları fuel oilleri yalnızca elektrik üretiminde yakıt olarak kullanmaları halinde, söz konusu istisna kapsamındaki uygulamadan yararlanabilecekleri yolundaki düzenlemelerde, istisnadan faydalanılabilmenin,

alımı yapılan fuel oillerin yalnızca elektrik üretiminde kullanılması şartına bağlandığı ve dava konusu işlemde esas alınan birincil-ikincil yakıt ayrımının yapılmadığı, davacı tarafından alımı yapılan fuel oillerin elektrik üretiminde kullanılmadığına dair davalı idarece somut bir tespit yapılmamış olup, ana yakıt olarak "taş kömürü" veya "linyit" gibi katı yakıtların kullanıldığı üretim tesisinde ikincil yakıt olan fuel oilin istisnadan yararlandırılamayacağından bahisle tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Mahkemece yapılan yargılamanın eksik incelemeye dayandığı, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü ve Yedinci Dairelerince, 2575 sayılı Danıştay Kanunu'na, 3619 sayılı Kanun'la eklenen Ek 1. madde hükmü uyarınca birlikte yapılan toplantıda, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Danıştay Dördüncü ve Yedinci Dairelerince birlikte yapılan toplantıda verilen 19/12/2019 tarih ve E:2016/4366, K:2019/6756 sayılı karardaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.