Danıştay 7. Daire E.2023/2495 K.2024/3546

Dava konusu istem: Davacı adına, bandrolsüz sigara bulundurduğunun tespit edildiğinden bahisle, takdir komisyonu kararına dayanılarak 2015 yılının Eylül dönemi için re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, ...'in sürücülüğünü yaptığı ve davacının yolcu olarak bulunduğu, ... adına kayıtlı araç içerisinde yapılan aramada kullanılma zorunluluğu getirilen özel etiketi veya işareti bulunmayan özel tüketim vergisine tabi malların bulundurulduğunun tespit edilmesi üzerine takdir komisyonu kararına istinaden vergi ve cezaya ilişkin dava konusu işlemin tesis edildiği, öte yandan, davacı hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefetten yapılan soruşturmada;

şüpheli ...'in kaçak sigaraları kendisinin yerleştirdiğini, gümrükleme şirketinin ve davacının kaçak sigaralardan haberlerinin olmadığını beyan ettiği, davacının alınan ifadesinin de aynı yönde olduğu ve olayla ilgili yürütülen soruşturma neticesinde davacı hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, bu durumda, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrasında uyarınca davacının bulunduran sıfatına haiz olmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle dava konusu vergi ve cezanın iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının yolcu olarak bulunduğu, ... adına kayıtlı araç içerisinde yapılan aramada kullanılma zorunluluğu getirilen özel etiketi veya işareti bulunmayan özel tüketim vergisine tabi malların bulundurulduğu tespit edilmesi üzerine tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.