Danıştay 7. Daire E.2023/3372 K.2023/4813

Dava konusu istem: Davacı adına 2012 ve 2013 yıllarında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 5 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşyaya ilişkin olarak beyannamelerin tescil tarihine kadar yapılan tahliye ve ardiye giderlerinin yurt dışı giderlere dahil edilmediğinden bahisle, ek olarak tahakkuk ettirilen katma değer vergisi ile bu vergi üzerinden hesaplanarak karara bağlanan para cezasına vaki itirazların ... tarih ve ... sayılı beyannameye isabet eden kısmının azaltılıp düzeltilerek onanması suretiyle reddine dair işlemlerin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, ara kararıyla istenilmesine rağmen, beyannamelerin tescil tarihine kadar yapılan tahliye ve ardiye giderlerine ilişkin ödeme belgelerinin dosyaya ibraz edilmediği, sadece tescil tarihinden sonra ödenen navlun ücretlerine ilişkin belge ve faturaların sunulduğu, bu itibarla, tahliye ve ardiye ücretlerinin beyannamelerin tescil tarihinden önceki bir tarihe ait olduğuna ilişkin davalı idarece yapılmış bir tespit bulunmadığı gibi, ithale konu eşyanın kıymetinin noksan beyan edilmiş olduğu hususunda da herhangi bir saptama yapılmadığının anlaşılması karşısında, davacı adına alınan ek tahakkuk ve para cezası kararlarında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tahliye ve ardiye faaliyetlerinin hangi tarihlerde yapıldığı ve bedellerinin ne zaman ödendiğine ilişkin davacıya ait yasal defter ve belgeler incelenmek suretiyle bir belirleme yoluna gidilmeden verilen kararın hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.