Danıştay 7. Daire E.2023/3537 K.2024/2547

Dava konusu istem: Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuyla, ilgili dönemde satışı yapılan bazı araçların paravan mükellefler üzerinden özel tüketim vergisi matrahlarının aşındırıldığının tespit edildiğinden bahisle, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 12. maddesi uyarınca 2017 yılının Ocak ve Mart ila Mayıs dönemleri için re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile tekerrür hükümleri de uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle arttırılan kısmına hasren yeniden yapılan inceleme sonucunda; vergi ziyaı cezasının tekerrür fiili nedeniyle arttırılan kısmı ile ilgili olarak dayanak cezanın 2014 yılının Ekim ila Aralık dönemine ilişkin olduğu, 18/03/2015 tarihinde tebliğ edilerek ihtilafsız kesinleştiğinden, kesinleşme tarihinden sonraki takvim yılına ilişkin kesilen dava konusu vergi ziyaı cezasının arttırılmasına dayanak alınmasında hukuka aykırılık bulunmadığı,

ancak, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesinin, 26/10/2021 tarih ve 31640 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7338 sayılı Vergi Usul Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 38. maddesiyle değişik hükmü uyarınca, "artırım tutarının kesinleşen cezadan fazla olamayacağı" kuralı ve lehe olan kanun hükmünün geçmişe yürüyeceği yönündeki ceza hukuku genel ilkesi karşısında, tekerrür fiili nedeniyle artırım tutarının,

kesinleşen 75,00-TL'ye isabet eden kısmında hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle vergi ziyaı cezasının tekerrür fiili nedeniyle arttırılan kısmının 75,00-TL'nı aşan kısmının iptaline, anılan miktara isabet eden kısım yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın iptale ilişkin hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.