Danıştay 7. Daire E.2023/639 K.2025/284

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 3 adet araç için takdir komisyonu kararlarıyla takdir edilen matrah üzerinden 2017 yılının Eylül dönemine ilişkin olarak tarh edilen özel tüketim vergileri, kesilen vergi ziyaı cezaları ile hesaplanan gecikme faizlerinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; olayda, vergi ceza ihbarnamelerinin 03/04/2021 tarihinde elektronik ortamda davacı şirkete tebliğ edilmesine rağmen ödeme yapılmaması üzerine dava konusu ödeme emrinin düzenlenerek tebliğ edildiği, her ne kadar davacı tarafından mükellefiyet kaydının 28/02/2019 tarihinde resen terkin edildiği,

dolayısıyla, vergi ceza ihbarnamelerinin tebliğinin usule aykırı olduğu iddia edilmişse de, dava konusu ödeme emrinin de aynı şekilde tebliğ edildiği ve süresinde dava konusu edildiği hususları birlikte değerlendirildiğinde, usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek ihtilafsız kesinleştiği ve vadesinde ödenmediği anlaşılan kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Mükellefiyet kaydının 28/02/2019 tarihinde re'sen terkin edildiği, dava konusu ödeme emrinin dayanağı vergi ceza ihbarnamelerinin elektronik ortamda tebliğ edilmesinin hukuka aykırı olduğu, alacağın zamanaşımına uğradığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.