Danıştay 7. Daire E.2024/1260 K.2024/2422

... Gümrük Müdürlüğü VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVACI) : ... VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Ortağı olduğu limited şirketin vergi borçlarından dolayı 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 13. maddesinin (3) numaralı bendi uyarınca davacı hakkında tesis edilen ihtiyati haciz işleminin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Dava Daireleri Kurulunun bozma kararı üzerine, Mahkemelerince yeniden yapılan inceleme sonucunda; eşyanın ithalat işlemlerinden kaynaklanan kamu alacakları yönünden limited şirket ortaklarının takip edilebilmesi için öncelikle asıl borçlu adına usulüne uygun olarak tahakkuk etmiş bir vergi borcunun bulunması,

asıl borçlu tarafından bu borcun vadesinde ödenmemesi ve tüm takip yolları tüketilmesine rağmen söz konusu borcun asıl borçludan tahsil edilememesi veya tahsil edilemeyeceğinin anlaşılmasının gerektiği, limited şirket ortaklarının ancak tahakkuk ettiği halde vadesinde ödenmeyen ve asıl borçlu tüzel kişiliğin malvarlığından tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan kamu borçlarından dolayı sermaye hissesi oranında sorumlu tutulabilecekleri ve haklarında şirket borçlarıyla ilgili olarak ancak bu aşamada amme alacağının korunmasına yönelik olarak sermaye hissesi oranında ihtiyati haciz işlemi tesis edilebileceği;

ara karar üzerine gönderilen bilgi ve belgelerin incelenmesinden; davacı adına düzenlenen ihtiyati haciz içeriği amme alacağına ilişkin, ihtiyati haciz kararı alınmadan önce asıl borçlu şirket adına ek tahakkuk ve ceza kararı ile ödeme emri ve haciz işlemlerinin tamamlanmadığı, diğer bir ifadeyle davacı adına düzenlenen dava konusu ihtiyati haciz kararının 13/11/2014 tarihinde alınması karşısında; ihtiyati haciz içeriği ek tahakkuk kararının asıl borçlu şirket adına 07/10/2015, ödeme emrinin 10/06/2019, haciz kararının ise 2020 yılının muhtelif tarihlerinde alınmak suretiyle asıl borçlu şirket nezdinde amme alacağının kesinleştirildiği,

ayrıca 15/11/2011 tarih 7940 sayılı Türk Ticaret Sicil Gazetesine göre davacının asıl borçlu şirkete (120/6000) 0,02 hisse oranında ortak olduğu, bu durumda, asıl amme borçlusu şirketin ortak ve kanuni temsilcileri adına teminat isteme, ihtiyati haciz ve ihtiyati tahakkuk gibi amme alacağının korunmasına ilişkin işlemlerin uygulanabilmesi için amme alacağının öncelikle asıl borçlu şirket yönünden usule uygun şekilde kesinleştirildikten sonra vergi borçlusu sıfatına haiz olacak şirket ortaklarının sorumluluğuna gidilmesi gerektiğinden,

şirket ortağının vergi borçlusu olması için yasada öngörülen koşullar oluşmadan ve sorumluluk hissesi dikkate alınmadan davacı adına tesis edilen ihtiyati haciz işleminde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davaya konu işlemin iptali yolunda verilen kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu'nun 11/10/2023 tarih ve E:2023/1048, K:2023/1104 sayılı kararıyla temyiz isteminin bozma kararına uygunluk yönünden reddine; kararın bozma kararı kapsamı dışında kalan hükümlerine ilişkin temyiz incelemesinin sonuçlandırılması için dosyanın Danıştay Yedinci Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Amme alacağının korunması amacıyla davacı hakkında tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.