Danıştay 8. Daire E.2018/3833 K.2022/5553

Dava konusu istem: Adana ili ile Pozantı ilçesi arasında yolcu taşımacılığı faaliyetinde bulunan davacı kooperatif tarafından, Adana Büyükşehir Belediyesi Meclisi'nin … tarih ve … sayılı kararı ile kabul edilen "İl İçi Yerleşim Yerleri Arası Toplu Taşıma Yönetmeliği"nin 9. maddesinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davalı idarece, davacı kooperatife üye olan araç sahiplerinin üzerinde bulunduğu mülkiyet hakkı bulunan aracını değiştirmesi ya da devretmesi ile ilgili bir kısıtlamaya gidilmediği, ulaşım gereksinimlerinin daha kolay ve hızlı bir şekilde karşılanması, toplu taşımacılığın geliştirilmesi, kontrol ve denetimlerin belirli bir düzen ve disiplin içinde yürütlemis amacıyla U plaka verilmesinin düzenlendiği,

U plakanın taşımacılık hakkının bir göstergesi olması sebebiyle U plakanın maddi bir değerinin olmadığı belirtilerek U Plaka ve İl İçi Yolcu Taşımacılığı İzin Belgesinin bütünleştirildiği, İl İçi Yolcu Taşımacılığı İzin Belgesinin U plaka sahibi tarafından yenilenebileceğinin, yenilendiği takdirde U plakanın sahibinde kalacağının, izin belgesi bulunduğu müddetçe U palaka ile taşımacılık yapılabileceğinin, izin belgesi bulunmadan taşımacılık yapılamayacağı için U plakanın da geçerliliğini yitireceğinin ve plakayı tahsis eden davalı idare uhdesine geçeceğinin düzenlendiği,

buna göre mevzuata uygun tesis edildiği anlaşılan Yönetmeliğin 9. maddesinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından.

Bakanlar Kurulu'nun 02/04/1986 tarih ve 86/10553 sayılı Ticari Plakaların Verilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkındaki kararının 3. maddesinde, ticari plakaların satışı öngörülmüş olmasına karşın plakanın satışını engelleyen dava konusu Yönetmelik maddesinde hukuka uyarlık bulunmadığı, plakalarının dava konusu Yönetmelik maddesiyle bir anda ticari değerinden yoksun hale getirildiği, Büyükşehir Belediyesinin ticari araçlara plaka verme görev ve yetkisinin bulunmadığı, görev ve yetkisi olmayan bir konuda Yönetmelikle düzenleme yapılmasının mümkün olmadığı,

esnaf tarafından minibüslerin çoğunun kredi ile alındığı ve araçların üzerinde haciz ve rehin bulunduğu, borçlar bitmeden ve hacizler kalkmadan araç sahiplerinin verilen süre içerisinde başvuru şartlarını sağlamasının mümkün olmadığı belirtilerek, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.