Danıştay 8. Daire E.2019/2969 K.2024/285

Dava konusu istem: Davacı tarafından; 23.10.2015 tarihinde satın aldığı … plakalı … marka, 2008 model araca, … Cumhuriyet Başsavcılığı'nın … sayılı soruşturma dosyası kapsamında ... Sulh Ceza Hakimliği'nin … Değişik İş sayılı kararıyla yurtdışından yasal olmayan yollarla ithal edildiği gerekçesiyle 08.12.2015 tarihinde el konulması neticesinde, tescil işlemlerinin yapılması esnasında davalı idarenin kusurlu hareket ettiğinden bahisle uğranıldığı ileri sürülen 99.500,00-TL maddi ve 5.000,00-TL manevi zararın tazminine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davaya konu araca, yurda kaçak sokulduğu gerekçesiyle yargı kararı ile el konulduğu, Emniyet Müdürlüğü kayıtlarına göre üçüncü kişiden satın alındığı görüldüğünden aracı trafiğe tescil ederek alım satım yapılmasına imkan veren davalı idarenin yasalarla yükümlü olduğu hizmeti kusurlu olarak işlettiği sonucuna varıldığı, manevi tazminat istemi yönünden ise, tazmini gerektirecek nitelik ve ağırlıkta bir neden bulunmadığı gerekçesiyle tazminat isteminin kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:. Bölge İdare Mahkemesi ...

İdari Dava Dairesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; yapılan ara kararlarına cevaben gönderilen yazılar ile ekleri bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davacı adına tescilli … plakalı … marka, 2008 model aracın, Gebze Gümrük Müdürlüğü'nün … tarih ve … sayılı yazısı ile Esenboğa Gümrük Müdürlüğü'nün … tarih ve … sayılı yazısı gereği olarak 6770 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile 5607 sayılı Kanuna eklenen Geçici 10. madde ve ilgili Yönetmelik kapsamında Ergazi Tasfiye İşletme Müdürlüğünce 08.09.2017 tarihinde araç sahibine (davacıya) teslim edildiği anlaşıldığından,

el konulan uyuşmazlık konusu aracın piyasa değerinin tazmini istemiyle açılan bu davanın maddi tazminat talebine ilişkin kısmının, ilgili idarece aracın davacıya iade edilmiş olması nedeniyle konusuz kaldığı gerekçesiyle, davalı idarenin istinaf isteminin kabulü ile ...

İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının maddi tazminata ilişkin kısmının kaldırılmasına, maddi tazminat istemi yönünden konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacının istinaf isteminin ise reddine, kesin olarak karar verilmiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin incelenmeksizin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İLGİLİ MEVZUAT

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. fıkrasında; ''Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararları kesindir." hükmüne yer verilmiştir.

2577 sayılı Kanun'un "Temyiz" başlıklı 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar hakkında bölge idare mahkemelerince verilen kararların Danıştay'da, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, Ek 1. maddesinde ise; bu kanunda öngörülen parasal sınırların, her takvim yılı başından itibaren geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığı'nca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı kurala bağlanmıştır.

Aynı Kanun'un 48. maddesinin 6. fıkrasında; temyiz isteminin kesin bir karar hakkında olması halinde kararı veren merci tarafından temyiz isteminin reddine karar verileceği, bu kararın tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde temyiz edilebileceği, aynı maddenin 7. fıkrasında ise, temyiz istemi üzerine dosya kendisine gelen Danıştay dairesi tarafından temyiz isteminin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşıldığı hallerde ilgili maddenin 6. fıkrasında sözü edilen kararın kesin olarak verileceği kurala bağlanmıştır.

Kanun'un 46. ve Ek 1. maddeleri dikkate alınarak yapılan hesaplama neticesinde; konusu para ile ölçülebilen davalarda temyiz sınırının, 2016 yılı için 100.000 TL, 2017 yılında 103.000 TL (%3,83), 2018 yılında 117.000 TL (%14,47) olarak uygulanacağı tespit edilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Yukarıda yer verilen mevzuat hükümlerinin birlikte değerlendirilmesinden; İdare Mahkemelerinin kesin kararları dışında kalan bütün kararlarına karşı mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine istinaf başvurusunda bulunulabileceği, bölge idare mahkemesince istinaf incelemesi üzerine verilen kararlara karşı ise sadece 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde yer alan konular ile sınırlı olarak Danıştay'a temyiz başvurusunda bulunulabileceği, bölge idare mahkemelerince istinaf incelemesi üzerine verilen ve 46. madde kapsamı dışında olan kararların ise kesin olduğu görülmektedir.

Uyuşmazlık konusu olayda, davacının 23.10.2015 tarihinde satın aldığı … plakalı … marka, 2008 model araca, yurtdışından yasal olmayan yollarla ithal edildiği gerekçesiyle yargı kararıyla el konulması nedeniyle, tescil işlemlerinin yapılması esnasında davalı idarenin kusurlu hareket ettiğinden bahisle, uğranıldığı ileri sürülen 99.500,00-TL maddi ve 5.000,00-TL manevi zararın tazminine karar verilmesi istemiyle açılan davada Bölge İdare Mahkemesince verilen kararın, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde düzenlenen "konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları,

tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan dava" kapsamında bulunmadığı, dolayısıyla temyiz yolu açık bulunan davalar arasında yer almadığı anlaşıldığından (Bölge İdare Mahkemesi kararının verildiği 2018 yılı için temyiz parasal sınırı 117.000-TL), uyuşmazlığın temyizen incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.

KARŞI OY

(X)- Dava; davacı tarafından, 23.10.2015 tarihinde satın aldığı … plakalı … marka, 2008 model araca, … Cumhuriyet Başsavcılığı'nın … sayılı soruşturma dosyası kapsamında ... Sulh Ceza Hakimliği'nin ... Değişik İş sayılı kararıyla yurtdışından yasal olmayan yollarla ithal edildiği gerekçesiyle 08.12.2015 tarihinde el konulması neticesinde, tescil işlemlerinin yapılması esnasında davalı idarenin kusurlu hareket ettiğinden bahisle uğranıldığı ileri sürülen 99.500,00-TL maddi ve 5.000,00-TL manevi zararın tazminine karar verilmesi karar verilmesi istemiyle açılmıştır.

2577 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun'un 20. maddesiyle değiştirilen "Temyiz" başlıklı 46. maddesinin birinci fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihaî kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği kurala bağlanmıştır. Aynı maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde ise, konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idarî işlemlere karşı açılan davalar hakkında bölge idare mahkemesinin istinaf yoluyla yapılan başvurular üzerine verdikleri kararlar, temyiz edilebilecek olan kararlar arasında sayılmıştır.

2577 Kanun'un Ek 1. maddesinde, bu Kanun'da öngörülen parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı belirtilmiştir.

2577 sayılı Kanun'un 46. ve Ek 1. maddeleri dikkate alınarak yapılan hesaplama neticesinde; konusu para ile ölçülebilen davalarda temyiz sınırının, 2016 yılı için 100.000-TL, 2017 yılında 103.000-TL (%3,83), 2018 yılında 117.000-TL (%14,47) olarak uygulanacağı tespit edilmiştir.

Uyuşmazlık konusu olayda olduğu gibi değeri parayla ölçülen davaların temyiz sınırı Dairemiz çoğunluğuna göre Bölge İdare Mahkemesinin karar tarihine göre belirlenmekte iken, kanaatimizce davacının davasını açtığı tarihe göre temyiz sınırının tespit edilmesi gerekmekte olup, aksi durumun hukuki belirlilik, hukuki öngörülebilirlik, hak arama hürriyeti ve tabii hakim ilkelerine aykırı olacağı açıktır.

Bu durumda, davanın açıldığı 2016 yılında temyiz parasal sınırının 100.000-TL olduğu ve davacı tarafından talep edilen miktarın bu sınırın üzerinde olduğu görüldüğünden, işin esası incelenerek bir karar verilmesi gerektiği oyuyla, aksi yönde oluşan çoğunluk kararına katılmıyorum.