Danıştay 8. Daire E.2019/9531 K.2023/3295

Dava konusu istem: 2015 yılı Devlet hakkı payı olarak belirtilen 174.004,88 TL'nin tahsili amacıyla davacı adına düzenlenen … tarih ve … dosya numaralı ödeme emrinin iptali istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; idare payının her ne kadar her yıl Haziran ayının son günü mesai saati bitimine dek ödenmesi gerekmekte ise de alacağın öncelikle usulüne uygun olarak davacıya tebliğ edilip, vadesinin belirlenmesi, alacağın vadesinde ödenmemesi üzerine tahakkuk aşaması tamamlandıktan sonra kesinleşen kamu alacağının cebren tahsili yoluna gidilmesi gerektiği; bu durumda, ödeme emrinin dayanağı tahakkukun ilgilisine bildirilmemiş olması nedeniyle kesinleşmiş bir amme alacağından söz edilemeyeceğinden, kesinleşmemiş amme alacağının tahsili için düzenlenen ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, idare payının ödenmesi gereken hususi tarihin 5686 sayılı Kanunda belirtilmesi nedeniyle tahakkukun kesinleştirilmesine gerek olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.