Danıştay 8. Daire E.2020/7730 K.2024/2131

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından; sahibi olduğu ... plakalı araç ile "Belediyeden çalışma izni ruhsatı almadan belediye sınırları dahilinde yolcu taşıma faaliyetinde bulunulduğundan bahisle" 2918 sayılı Kanunun Ek 2/3-a maddesi uyarınca söz konusu aracın 60 gün süre ile trafikten men edilmesine ilişkin Manisa Trafik Tescil ve Denetleme Şube Müdürlüğü Trafik Düzenleme ve Denetleme Büro Amirliğinin 27/11/2019 tarihli işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacıya ait ... plakalı araç ile ilgili belediyeden çalışma izni/ruhsatı alınmadan Manisa Büyükşehir Belediye sınırları içinde kalacak şekilde yolcu taşımacılığı yapıldığı sabit olduğundan söz konusu aracın 2918 sayılı Kanun'un Ek 2. maddesinin 3. fıkrasının (a) alt bendi uyarınca 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı vekili tarafından, müvekkilinin İzmir - Manisa arası personel taşımacılığı yaptığı, Manisa ili içinde seyretme ya da yolcu taşıma amacı bulunmadığı, şoförün tek başına hareketle söz konusu taşımayı yaptığı, bu taşımadan müvekkil şirketin sorumlu tutulamayacağı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, davacı tarafın temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ

Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.