Danıştay 8. Daire E.2021/1151 K.2023/6607

Dava konusu istem: Ankara ili, Nallıhan ilçesi sınırları içerisinde bulunan S:… sayılı II (b) grubu maden sahasına ait 2018 yılı ruhsat bedelinin … tarih ve … sayılı yazı ile belirlenen sürede ödenmediğinden bahisle 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 13. maddesi uyarınca 14/06/2018 tarihi itibariyle ruhsatının iptal edildiğine ilişkin Maden İşleri Genel Müdürlüğü'nün … tarih ve … sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; Maden Kanunu'nun 13/1. maddesinde öngörülen bildirimin, KEP adresi tebligata uygun olmadığı anlaşılan davacıya elektronik posta dışında bilinen adresine olağan tebligatla yapılması gerekirken, aktif olma zorunluluğu bulunmadığı ve aktif olmadığı bir tarihte KEP adresine tebliğle yetinilerek tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, ruhsat sahibince idareye bildirilen KEP adresinin tebligata esas adres olduğu, ilgili tebligatların da bu adrese yapıldığı, adresin aktif hale getirilmesinin davacının sorumluluğunda olduğu, dava konusu işlemde hukuka ve mevzuata aykırılık olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.