Danıştay 8. Daire E.2021/1644 K.2024/4180

Dava konusu istem: Aksaray ili ... ilçesinde bulunan S:... sayılı II. grup maden işletme ruhsatı sahibi olan davacı tarafından, 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 7. maddesi gereği sunması gereken izinleri Genel Müdürlüğe tevdi etmediğinden bahisle, 3213 sayılı Kanun'un 24. maddesinin 11. fıkrası uyarınca 07/08/2018 tarihine kadar olan dönem için 77.632,00-TL, idari para cezası uygulanmasına ilişkin Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğü'nün... tarih ve E... sayılı işleminin iptali ile davacı şirket tarafından 5326 sayılı Kanun'un 17. maddesin 6. fıkrası gereği ödenen 58.224,00-TL'nin ödeme günü olan 14.02.2019 tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faiziyle birlikte iade edilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacının ruhsatının 15.08.2015 tarihinde yürürlüğe girdiği, 18.02.2015 tarih ve 29271 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6592 sayılı Kanunla Maden Kanununun 24/11. maddesinde ruhsatın yürürlük tarihinden itibaren üç yıl içerisinde Maden Kanununun 7. maddesinde öngörülen izinlerin alınarak davalı idareye verilmemesinin müeyyidesi olarak 50.000 TL idari para cezası yaptırımı getirildiği,

davaya konu fiilin 2018 yılına ait olduğu ve bu yıl için belirlenen para cezası miktarının güncellenen yeniden değerleme oranına göre 62.743,00 TL olduğu ancak idarece söz konusu cezanın 2019 yılındaki karşılığı olan 77.632,00-TL olarak uygulanarak davacıya tebliğ edildiği,

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 2. maddesi uyarınca, yargı kararı ile idarelerin işlem tesisine zorlanamayacağı gibi idari eylem ve işlem niteliğinde veya idarenin takdir yetkisini kaldıracak biçimde yargı kararı verilemeyeceğinden, Maden Kanunu uyarınca fiilin 2018 yılındaki karşılığı olan 62.743,00-TL olduğu halde davacının aleyhine olacak şekilde 2019 yılı karşılığı olarak 77.632,00-TL para cezası verilmesine ilişkin dava konusu işlemde bu yönüyle hukuka uygunluk bulunmadığı,

öte yandan, verilen karar para cezasının miktarına ilişkin olup, dava konusu cezanın esası değerlendirme harici tutulduğundan idarenin iptal kararı neticesinde davacının söz konusu izinleri sunmaması nedenlerinin incelenerek şartlarının bulunması durumunda doğru döneme ilişkin yeniden para cezası işlemi tesis edebileceği belirtilerek dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine kesin olarak karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, Bölge İdare Mahkemesinin kesin olarak karar verdiği, ancak verilen kararın kesin olmadığı, maden mevzuatıyla ilgili olduğu, Maden Kanununun 13. maddesinin 2. fıkrası uyarınca idari para cezalarının her yıl yeniden değerleme oranında artırılacağının hüküm altına alındığından davacıya dava konusu işlemle 77.632 TL tutarında idari para cezası verilmesinin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, Bölge İdare Mahkemesince davalının başvurusunun kesin olarak reddine karar verildiği, dava konusu idari para cezasının üç yıl içinde ilgili idarelere gerekli başvuruların yapılmasına karşın ilgili idarelerin başvurularına makul bir sürede yanıt vermemelerinden kaynaklandığı, bu nedenle izinlerin süresinde tamamlanamamasında kusuru bulunmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NUN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, 2577 sayılı Kanunun Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra bakılmakta olan davada verilen kararın 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesi kapsamında temyiz yolu açık kararlardan olduğu anlaşıldığından, ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı temyiz yolu kapalı ve kararın kesin olduğuna ilişkin kararı kaldırılarak gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.