Danıştay 8. Daire E.2021/3177 K.2024/1855

Dava konusu istem: Davacı belediye tarafından davalı idarenin 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun 7/f ve 23/f maddeleri uyarınca elde ettiği otopark gelirlerinden davacı belediyeye aktarılmayan 2015 yılı için 230.000,00-TL ve 2016 yılı için 330.000,00-TL olmak üzere toplam 560.000,00-TL otopark gelirinin 2015 yılı için 01/01/2016 tarihinden itibaren, 2016 yılı için 01/01/2017 tarihinden itibaren işleyecek amme alacaklarına uygulanacak faizle birlikte ödenmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; karayolu, yol, cadde, sokak, meydan ve benzeri yerler üzerinde araç park yerlerini tespit etmek ve işletmek, işlettirmek veya kiraya vermek yetkilerini haiz olan büyükşehir belediyelerinin bu kapsamdaki park yerlerinin işletilmesinden elde ettiği park gelirlerinin %50'sini nüfuslarına göre ilçe belediyelerine aktarması gerektiği, büyükşehir belediyelerine ait olup bu belediyeler tarafından işletilen veya kiraya verilen otoparklardan elde edilen otopark gelirinin ise bu kapsamda kalmadığı ve elde edilen gelirinin ilçe belediyelerine paylaştırılmayacağı,

diğer yandan büyükşehir belediyelerince geliri ilçe belediyelerine paylaştırılması gereken otoparklar için yapılan giderlerin elde edilen toplam gelirden çıkarılarak net kazancın nüfusları oranında ilçe belediyelerine paylaştırılması gerektiği, aksi halde yapılan harcamalara tümünün büyükşehir belediyeleri üzerinde kalacağı, davalı idarece 5216 sayılı Kanunun 7/f maddesi kapsamında kalan otoparklarının gelirinin işgal geliri olarak belirtildiği ve faaliyet raporlarında da bu şekilde yer verildiği, 2015 yılı işgal otopark gelirinin 1.980.789,30-TL olarak hesaplandığı, yapılan harcamaların ise 1.100.591,53-TL olduğu,

elde edilen net gelirin yarısının 440.098,89-TL olduğu, bu gelirin davacı belediyeye aktarılması gereken kısmının 183.403,89-TL olduğu, 2016 yılı işgal otopark gelirinin 1.976.854,70-TL olarak hesaplandığı, yapılan harcamaların ise 1.568.228,01-TL olduğu, elde edilen net gelirin yarısının 204.313,35-TL olduğu, bu gelirin davacı belediyeye aktarılması gereken kısmının 85.906,46-TL olduğu, Mahkemenin 30/11/2018 tarihli ara kararı uyarınca dava dosyasına sunulan evraklardan davalı idarece davacı belediyeye 2015 ve 2016 yılları için aktarılması gereken toplam 269.310,35-TL otopark gelirinin 20/02/2018 tarihinde davacı belediyeye ödendiği,

bu bakımdan davalı idarece 5216 sayılı Kanun 7/f ve 23/f maddeleri uyarınca davacı belediyeye aktarılması gereken otopark gelirinin tümünün hesaplanarak ödendiği, davacı belediye tarafından, davalı idarece hesaplanan otopark gelirinin faaliyet raporlarında belirtilen tutarlardan daha düşük olduğu ve faaliyet raporlarında belirtilen otopark gelirlerinin dikkate alınması ve yapılan harcamalar düşülmeden ödeme yapılması gerektiği belirtildiği, davalı idarenin 2015 ve 2016 yıllarına ait faaliyet raporlarının otopark gelirlerine yönelik kısımlarının otopark geliri ve işgal alanı otopark geliri olarak ayrı ayrı hesaplandığı,

otopark gelirinin davalı idareye ait olan otoparklardan elde edilen gelirleri, işgal alanı otopark gelirinin ise 5216 sayılı Kanun 7/f maddesi kapsamındaki otoparklarının gelirlerini gösterdiği, faaliyet raporlarında belirtilen işgal alanı otopark gelirleri ile davacı belediyeye yapılan ödemelere esas alınan otopark gelirinin örtüştüğü, yine davalı idarece otopark geliri hesaplanırken işgal alanı otoparkları için yapılan harcamaların düşülmesinin yerinde olduğu,

aksi halde yapılan harcamaların tümünün davalı idare üzerinde kalacağı görülmekle davacı belediyenin belirtilen iddialarının yerinde görülmediği sonucuna varılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı belediye tarafından, Gelir Vergisi Kanununa göre otopark gelir payından kesinti yapılamayacağı, araç park yerlerinden elde edilen gelirlere ilişkin olarak dosyanın bilirkişiye tevdi edilerek ne kadar alacaklarının olduğunun belirlenmesi gerektiği, davalı idarenin beyanına göre davanın reddedilmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.