Danıştay 8. Daire E.2022/2787 K.2023/7739

Dava konusu istem: Gülhane Tıp Fakültesi öğrencisi davacının Üniversite Yönetim Kurulunun ... tarih-... sayılı kararı doğrultusunda Yükseköğretim Kurumları Öğrenci Disiplin Yönetmeliği'nin 9/1-a maddesi uyarınca üniversite ile ilişiğinin kesilmesine yönelik ... tarihli ve ...sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun "Hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması" başlıklı 231. maddesine 6.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasa ile eklenen ve 23.1.2008 tarih ve 5728 sayılı Yasa ile değişik 5.fıkrasında; "Sanığa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan ceza, iki yıl veya daha az süreli hapis veya adlî para cezası ise; mahkemece, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir. ...Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukukî sonuç doğurmamasını ifade eder." düzenlemesinin yer aldığı,

18.08.2012 tarihli ve 28388 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Yükseköğretim Kurumları Öğrenci Disiplin Yönetmeliğinin "Yükseköğretim Kurumundan Çıkarma Cezasını Gerektiren Disiplin Suçları" başlıklı 9/1-a maddesinde; "mahkeme kararıyla kesinleşmiş olmak kaydıyla, suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, böyle bir örgütü yönetmek veya bu amaçla kurulan örgüte üye olmak, üye olmamakla birlikte örgüt adına faaliyette bulunmak veya yardım etmek" fiilinin yükseköğretim kurumundan çıkarma cezası gerektirdiği düzenlemesine yer verildiği,

yukarıda aktarılan mevzuat hükümlerine göre, herhangi bir öğrencinin, suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, böyle bir örgütü yönetmek veya bu amaçla kurulan örgüte üye olmak, üye olmamakla birlikte örgüt adına faaliyette bulunmak veya yardım etmek fiillerini işlediğinin Mahkeme kararıyla ortaya konulması ve söz konusu kararın kesinleşmesi durumunda yükseköğretim kurumundan çıkarma cezası ile cezalandırılabileceği, dosyanın incelenmesinden.

Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Gülhane Tıp Fakültesi öğrencisi olan davacının, "Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma" suçlamasıyla yargılandığı davada ...Ağır Ceza Mahkemesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla "... 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,...

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına..." karar verildiği ve anılan kararın "itiraz edilmeden" 27.03.2019 tarihinde kesinleştiği; bunun üzerine de Yükseköğretim Kurumları Öğrenci Disiplin Yönetmeliği'nin 9/a maddesi uyarınca "yüksek öğretim kurumundan çıkarma" disiplin cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin dava konusu işlemin tesis edildiği ve bu işlemin iptali istemiyle de bakılan davanın açıldığı,

uyuşmazlığın çözümü bakımından, öncelikle Ağır Ceza Mahkemesince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, kesin hüküm niteliği taşıyıp taşımadığı hususunun irdelenmesi gerektiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, ceza mahkemesince verilebilecek hükümlerin sınırlı olarak sayıldığı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223'üncü maddesinde yer almaması sebebiyle ve yukarıda yer verilen mevzuat hükümleri gereği, 'hüküm' niteliği taşımadığı,

davanın esasını çözen bir hüküm niteliğinde olmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, lehe veya aleyhe bir sonuç da doğurmayacağı, diğer taraftan, disiplin suçu işleyen kişilere verilen disiplin cezasının, işlenen fiil ile uyumlu olması gerekliliği disiplin hukukunun bilinen ilkelerinden olup;

bu kapsamda, kişilerin sübut bulan eylemlerine uyan ve eylemlerinin karşılığı olan yasa maddeleri uyarınca cezalandırılmaları gerektiği, işlenen fiil ile bu fiilin karşılığı olarak tatbik edilen disiplin cezasına ilişkin yasa maddesi arasındaki uyumsuzluk durumunun, işlendiği iddia olunan somut eylemin sübut bulduğu durumlar da dahil, tesis edilen disiplin cezası işlemini bu yönüyle hukuka aykırı hale getirdiği,uyuşmazlık konusu olayda, davacı hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği,

hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin kesinleşmiş mahkumiyet hükmü niteliğinde olmayıp, belli şartlarla denetim süresi sonunda davanın düşmesi sonucuna varacak bir karar mahiyetinde olması, buna mukabil Yönetmelik maddesinde kesinleşmiş mahkeme kararının varlığının şart olması karşısında, somut uyuşmazlıkta davacının "yükseköğretim kurumundan çıkarma" disiplin cezasıyla tezciye edilmesine ilişkin şartların oluşmadığı kanaatine varıldığından, işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacının ...Ağır Ceza Mahkemesi'nin 27/03/2019 tarihinde kesinleşen kararı ile ceza aldığı, etkin pişmanlıktan yararlanmasının ve hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının söz konusu durumu değiştirmediği, dava konusu işlemin hukuka uygun olarak tesis edildiği, temyiz isteminin kabulü gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan isteme konu Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.