Danıştay 8. Daire E.2023/2378 K.2024/1674

Dava konusu istem: ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, ... Bulvarı, No:... adresindeki işyerinde Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi açabilmek için binanın yangın güvenliği yönünden uygun olup olmadığının belirlenmesi istemiyle yapılan başvuru üzerine "İtfai yönden sakıncalı olduğu" yönünde tesis edilen ... tarihli işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin... tarih ve E:... K:... sayılı kararıyla.

Mili Eğitim Bakanlığı Yangın Önleme ve Söndürme Yönergesi'nin 10. maddesinde "özel eğitim kurumları" eğitim amaçlı binalar kapsamında sayıldığı, Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmelikte "hastane, okul" ile "topluma açık yerler"in ayrı kategoriler içerisinde mesafe koşullarına bağlandığı, "eğitim tesisi" adı altında bir başlığa yer verilmediği, her eğitim amaçlı binanın okul olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığı, Özel Öğretim Kurumları Kanunu'nda okul ile özel eğitim ve rehabilitasyon merkezi ayrı ayrı tanımlandığı,

özel eğitim ve rehabilitasyon merkezinin okul olarak değerlendirilmemesi gerektiği, yönetmelik ekinde yer alan tanımlar dikkate alındığında niteliği gereği dava konusu özel eğitim ve rehabilitasyon merkezinin topluma açık bir yer olarak değerlendirilmesi ve buna göre asgari emniyet mesafe koşullarına tabi olması,

yukarıda yapılan açıklamalar ışığında dava konusu tesise ilişkin emniyet mesafelerinin ise arsa sınırından değil, özel eğitim ve rehabilitasyon merkezinin kullanım alanının başladığı duvardan itibaren hesaplanması gerektiği, davaya konu bina ve komşu arsada yer alan akaryakıt istasyonları, Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarih olan 19/12/2007 tarihinde mevcut olduğu ve söz konusu işyeri topluma açık yer niteliğinde olduğu,

işyerine ait duvar ile komşu arsada yer alan akaryakıt istasyonları arasındaki mesafenin en az 10 metre (25 metrenin %60 azaltılması sonucu) olması gerektiği ve Seyhan Belediyesi tarafından yapılan ölçüm neticesinde bu mesafenin 21,12 metre olarak belirlendiği, dava konusu işyerinin ilgili mevzuatta yer alan emniyet mesafelerini taşıdığı ve yangına karşı ilgili mevzuatına göre gerekli önlemlerin alındığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirket tarafından açılmak istenen iş yerinin bulunduğu parsel ile akaryakıt istasyonunun bulunduğu parselin komşu parseller olduğu, gerek davacı şirketin faaliyet göstermek istediği binanın ve gerekse akaryakıt istasyonlarının Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarih olan 19/12/2007 tarihinde mevcut olduğu, açılmak istenen kurumun kendi arsa sınırı içinden akaryakıt istasyonunun bulunduğu arsa sınırına 21 metre mesafe bırakılarak 0,5 metre genişliğe, 3.1 metre yüksekliğe haiz bina ve bahçe sınırı boyunca devam eden emniyet duvarı yapıldığı, (bu hususun ...

Belediye Başkanlığı Yapı Kontrol Müdürlüğü tarafından 29/03/2018 tarihinde yapılan ölçüm neticesinde davacı şirket tarafından açılmak istenen özel eğitim ve rehabilitasyon merkezi için inşa edilen duvar ile komşu parseldeki akaryakıt istasyonu arasındaki mesafenin 21.12 metre olarak tespit edildiği ve istinat duvarı ile petrol istasyonu arasındaki alanın boş olduğu yönündeki tespiti) bu haliyle dava konusu tesise ilişkin emniyet mesafelerinin arsa sınırından değil, özel eğitim ve rehabilitasyon merkezinin kullanım alanının başladığı duvardan itibaren hesaplanmasının gerektiği, ...

Belediye Başkanlığı Yapı Kontrol Müdürlüğü tarafından ... tarihinde yapılan ölçüm neticesinde davacı şirket tarafından açılmak istenen özel eğitim ve rehabilitasyon merkezi için inşa edilen duvar ile komşu parseldeki akaryakıt istasyonu arasındaki mesafenin 21.12 metre olarak tespit edildiği hususunda da tereddüt bulunmadığı,

dava konusu iş yerinin ilgili mevzuatta yer alan emniyet mesafelerini (20 metre) taşıdığı ve yangına karşı ilgili mevzuatına göre gerekli önlemlerin alındığı anlaşıldığından söz konusu binanın emniyet mesafeleri açısından itfai yönden sakıncalı olduğuna ilişkin olarak tesis edilen dava konusu işlemde bu yönüyle hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle İstinafa konu ...

İdare Mahkemesi'nin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinde düzenlenen kararın kaldırılması sebeplerinin bulunmadığı belirtilerek belirtilen gerekçe ile istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Hukuka aykırı olan temyiz istemine konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

İLGİLİ MEVZUAT

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinde, "1) İdare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabilir...3) Bölge idare mahkemesi, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar verir. Karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı verir...6) Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararları kesindir." hükmüne yer verilmiştir.

Anılan Kanun'un "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde "Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin aşağıda sayılan davalar hakkında verdikleri kararlar, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebilir" hükmü.

"Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kesin bir karar hakkında olması hâlinde, kararı veren merciin, temyiz isteminin reddine karar vereceği; ilgili merciin bu kararına karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği.

7. fıkrasında ise, temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, 6. fıkrada sözü edilen kararın, dosyanın gönderildiği Danıştay'ın ilgili dairesince kesin olarak verileceği kurala bağlanmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Uyuşmazlıkta; davacı tarafından iptali istenen Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi açabilmek için binanın yangın güvenliği yönünden uygun olup olmadığının belirlenmesi istemiyle yapılan başvuru üzerine "İtfai yönden sakıncalı olduğu" yönünde tesis edilen... tarihli işlemin ... sayılı Kanun'un 46. maddesi kapsamına girmeyeceği anlaşılmaktadır. Bu durumda, temyiz istemine esas teşkil eden kararın, Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesine göre temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.

KARŞI OY

(X)- 2577 sayılı Kanun'un "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, "Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin aşağıda sayılan davalar hakkında verdikleri kararlar, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebilir: ... (d) bendinde; "Belli bir ticari faaliyetin icrasını süresiz veya otuz gün yahut daha uzun süreyle engelleyen işlemlere karşı açılan iptal davaları..." hükmüne yer verilmiştir.

Uyuşmazlıkta; ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi,... Bulvarı, No:... adresindeki işyerinde Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi açabilmek için binanın yangın güvenliği yönünden uygun olup olmadığının belirlenmesi istemiyle yapılan başvuru üzerine "İtfaiye yönden sakıncalı olduğu" yönünde tesis edilen 28/04/2021 tarihli işlemin iptalinin istenildiği görülmekte olup; davacının açmak istediği özel eğitim ve rehabilitasyon merkezi ile sunulacak özel eğitim hizmetinin gelir getirici bir iş olarak pekala ticari faaliyet olarak nitelendirilebileceği, kanun metninden de benzer sonucu doğuran her türlü işlemin temyize tabi olduğu anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, bahse konu işlemin iptali istemiyle açılan davada temyiz yolu açık bulunduğundan, temyiz isteminin esasının görüşülerek bir karar verilmesi gerektiği görüşü ile temyiz isteminin incelenmeksizin reddine ilişkin aksi yöndeki çoğunluk kararına katılmıyorum.