Danıştay 8. Daire E.2023/6043 K.2024/5353

Dava konusu istem: İstanbul Üniversitesi Su Bilimleri Fakültesi'nde 2008 yılında göreve başlayan ve 2015 yılında doktorasını tamamlayan davacı tarafından, 27/04/2020 tarihinde ilan edilen Su Bilimleri Fakültesi, ... Ana bilim Dalı'nın doktor öğretim üyesi kadrosuna Dr. ...'un atanmasına ilişkin işlemin iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında; dosya muhteviyatı ve bilirkişi raporunda yer verilen tespitlerin değerlendirilmesi ile müdahil Dr. ...'un puanın ve bilimsel faaliyet sayılarının davacıdan fazla olduğu ve atanmasına ilişkin sürecin usulüne uygun olarak yürütüldüğü anlaşıldığından dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Bilirkişi raporunun eksik, hatalı ve tek yanlı olduğu, Mahkemece eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Hem idari süreçte hem de yargısal süreçte adayların ilgili kadroya atanmasına ilişkin alınan bilirkişi raporlarının dava konusu işlemin hukuka uygunluğunu açıkça gösterdiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.