Danıştay 9. Daire E.1997/820 K.1998/1162

İstemin Özeti

Yükümlü oda tarafından düğün salonu olarak kiraya verilmek suretiyle gelir elde etmek amacıyla kullanılan gayrımenkul için, ihtirazi kayıtla verilen emlak vergisi beyannamesi üzerinden tahakkuk eden 1994 yılı emlak vergisinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrine karşı açılan davanın reddine dair vergi mahkemesi kararının tebliği üzerine odalarının, emlak vergisinden muaf olduğu ve bu durumun mükellefiyette hata oluşturduğu iddiasıyla düzeltme şikayet yoluyla yapılan başvurunun zımnen reddine dair işlemin iptali istemiyle açılan davayı.

1319 sayılı Emlak Vergisi Kanununun 22. maddesinde, bina ve arazi vergileriyle ilgili muaflık ve istisna hükümlerinin bu Kanuna eklenmek veya bu Kanunda değişiklik yapılmak suretiyle düzenleneceğinin belirtildiği, anılan Kanunda bu yönde açık bir hüküm bulunmadığı, 507 sayılı Kanunun ek 11. maddesiyle de birliğin kuruluş amacına uygun olarak iktisap ettiği ve kullandığı gayrımenkullerin vergiden muaf tutulduğu,

olayda ise, düğün salonu olarak kiraya verilmek suretiyle gelir elde etmek amacıyla kullanılan gayrımenkulun, birliğin kuruluş amacına uygun kullanılmadığı açık olduğundan emlak vergisinden muaf tutulmasının kanunen mümkün bulunmadığı, bu durumda, mükellefiyet tesisinde ve emlak vergisi tarh ve tahakkuk ettirilmesinde bir hata bulunmadığı gerekçesiyle reddeden.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve … sayılı kararının; söz konusu gayrımenkulün emlak vergisinden muaf olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.

Savunmanın Özeti : Cevap verilmemiştir.

Savcı …'in Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir.

Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

Tetkik Hakimi …'in Düşüncesi :Vergi Usul Kanununun 125. maddesine göre, yargı mercilerinin karar vermiş olduğu konularda düzeltme istenilemeyeceğinden, düzeltme isteminin reddi yolunda zımnen tesis edilen işlemde yasaya aykırılık bulunmadığı için davanın reddine dair mahkeme kararının sonucu itibarıyla yerinde olduğu düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA