Danıştay 9. Daire E.2019/1368 K.2022/748

Dava konusu istem:Davacı şirket tarafından, yenilenebilir enerji üretim lisansına sahip olan … Enerji ve Tic. A.Ş. ile rüzgar enerjisine dayalı tesisin inşaatıyla ilgili imzalanan sözleşmeye ilişkin ödenen damga vergisi ve noter harcının iadesi talebiyle yapılan düzeltme-şikayet başvurusunun reddine dair … tarih ve … sayılı işlemin iptali ve ödenen tutarların 213 sayılı Kanun'un 112/4. maddesi hükmüne istinaden hesaplanacak faiziyle birlikte iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla;olayda, Kavram Enerji Yatırım Üretim ve Ticaret A.Ş.'ye 19/01/2011 tarihinde üretim lisans belgesinin verildiği, anılan lisans kapsamında Rüzgar Santrali Projesi'ne ilişkin "yol inşaatı, yol sanat yapıları inşaatı, köprüleri inşaatı, idari bina inşaatı, şalt sahası inşaatı, altyapı inşaatı ve çevre düzenleme işleri" yapım işinin davacı şirket ile.

Enerji Eletrik Üretim A.Ş. arasında imzalanan sözleşmeye istinaden davacı şirket tarafından üstlenildiği, davacı tarafından sözleşmeye ilişkin ödenen damga vergisi ve noter harcının, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun geçici 4. maddesi ile 2015/8317 sayılı Bakanlar Kurulu Kararnamesi eki Karar uyarınca her türlü harçtan ve damga vergisinden istisna olduğu ileri sürülerek iadesi istemiyle düzeltme şikayet başvurusunda bulunulduğu, reddi üzerine de ret işleminin iptali ile ödenen tutarların 213 sayılı Kanun'un 112/4. maddesi hükmü uyarınca hesaplanacak faiziyle birlikte iadesi istemiyle işbu davanın açıldığı,

6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun olay tarihinde yürürlükte bulunan haliyle geçici 4. maddesi kapsamında,01/12/2015 tarihine kadar ilk defa işletmeye girecek üretim lisansı sahibi tüzel kişilerin, üretim tesislerinin yatırım döneminde, üretim tesisleriyle ilgili yapılan işlemlerinin harçtan, düzenlenen kâğıtların da damga vergisinden istisna tutulduğu, ayrıca söz konusu sürenin beş yıla kadar uzatılmasına dair Bakanlar Kurulu'na verilen yetkiye dayanılarak Bakanlar Kurulu'nca 2015/8317 sayılı Kararname eki Karar ile söz konusu sürenin 31/12/2020 tarihine kadar uzatıldığı,

bahsi geçen Bakanlar Kurulu Kararı'nın 01/01/2016 tarihinde yürürlüğe girdiği göz önüne alındığında 6446 sayılı Kanun'un geçici 4. maddesinde öngörülen sürenin arada hiç bir kesinti olmaksızın 31/12/2020 tarihine kadar uzadığı, olayda ise,davacı şirket tarafından yapılan tesislerin kısmi geçici kabulünün Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı'nca 01/04/2016 tarihinde yapıldığı, söz konusu geçici kabule istinaden 01/04/2016 tarihi itibariyle tesisin işletmeye girdiği,

bu suretle 6446 sayılı Kanun'da öngörülen amacın gerçekleştiği ve tesisin 31/12/2020 tarihinden önce işletmeye girmiş olması sebebiyle de davacının 6446 sayılı Kanun'da belirtilen harç ve damga vergisi istisnasından yararlanması gerektiği sonucuna varıldığı, bu durumda, damga vergisi ve noter harcı tahsilinin açık bir vergilendirme hatası olduğu,

söz konusu vergi ve harcın iadesi istemiyle yapılan düzeltme- şikayet başvurusunun reddi yolunda tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu işlemin iptaline, tahsil edilen damga vergisi ve harcın yasal faizi ile birlikte iadesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararında 2577 sayılı Kanunun 45/4. maddesinde sayılan kaldırma nedenlerinin bulunmadığı anlaşıldığından ve başvuru dilekçesinde ileri sürülen iddialar da söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediğinden aynı kanunun 45/3. maddesi uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Uyuşmazlığın çözümünün hukuki yorum gerektirdiği,istisna hükümlerinin vergiyi doğuran olay tarihi itibariyle uygulanabileceği,dava konusu sözleşmenin 28/08/2015 tarihinde imzalandığı,tesisin tamamlanma tarihinin tadil sonrası 19/11/2016 olarak belrilendiği,6446 sayılı Kanunun geçici 4.maddesinde yer alan ilk defa işletmeye alınma süresi sonunun 31/12/2015 tarihi olduğu,bu sürenin Bakanlar Kurulu kararıyla 31/12/2020 tarihine kadar uzatıldığı,söz konusu Kararın ise 01/01/2016 tarihinde yürürlüğe girdiği dikkate alındığında bu tarihten önce düzenlenen sözleşmeye harç ve vergi istisnası tanınamayacağı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.