Danıştay 9. Daire E.2019/1783 K.2022/163

Dava konusu istem: Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak, taşınmaz satışı nedeniyle elde ettiği değer artışı kazancını beyan etmediğinden bahisle 2015 yılı için re'sen tarh edilen gelir vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararıyla; davacı tarafından, İzmir ili, Menemen ilçesi,.

Köyü, … ada … sayılı parselde kayıtlı bulunan taşınmazın tapu kaydına göre 29.06.2010 tarihinde 160.000,00-TL bedelle satın alındığı ve 240 adet kat irtifakı tesis edilmiş olarak 30.04.2015 tarihinde 480.000,00-TL bedelle satıldığının tespit edilmesi üzerine, değer artış kazancı elde edilmesine rağmen beyan dışı bırakıldığı için vergi incelemesi başlatıldığı,

davacı tarafından inceleme elemanına verilen ifadede taşınmazın alım bedelinin tapuda yazılan meblağ olduğunu kabul ettiği, taşınmazın satış bedelinin ise alıcı şirket tarafından satış tarihi olan 30.04.2015 tarihinde … kanalı ile davacı hesabına "… … ada, … parsel" i açıklamasıyla 480.000,00-TL tutarında havale yapıldığının tespit edildiği, davacının da müfettişe verdiği ifadede bu bedeli doğruladığı,

her ne kadar davacı tarafından anılan taşınmazda kat irtifakı tesisi için 200.000,00-TL mühendislik bedeli ödediği ve bu giderin dikkate alınmadığı ileri sürülmüşsede, vergi inceleme elemanınca, ilgili Belediyeden kat irtifakı kurulması için yapılan giderlere ilişkin bilgi ve belgelerin istenildiği,

ilgili belediyece cevaben böyle bir giderin yapılmadığı bildirilmiş, davacı tarafından da gerek vergi incelemesi gerekse yargılama aşamalarında sözkonusu mühendislik hizmeti ve sair giderlere ilişkin, hiçbir belge ibraz edilmediği görüldüğünden, bu denli yüksek gider için belge ibraz edilmemesi ve ilgili belediyenin de böyle bir gider yapıldığına dair belge ve bilgi sunulmaması nedeniyle davacı vekilinin bu iddiasına itibar edilmeyerek, yapılan cezalı gelir vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dava dosyası kapsamında yer alan bilgi ve belgeler ile Dairelerinin 24.10.2018 günlü ara kararına verilen cevabi yazı dahilinde yapılan inceleme neticesinde davacı tarafından istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu belirtilerek, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45/3. maddesi uyarınca davacının istinaf başvurusunun reddine, davalının vekalet ücretine ilişkin istinaf isteminin kabulü ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.210,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Alıcı şirketin muhasebe kayıtları incelenmeksizin yapılan vergi incelemesinin noksan olduğu, kat irtifakı kurulması için harcanan 200.000 TL giderin dikkate alınmadığı, tek konut satışlarında ve ihtiyaç saiki ile yapılan satışlarda değer artışı kazancı hesaplanamayacağı, vergi ziyaı kesilmesi için yasal şartların oluşmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.