Danıştay 9. Daire E.2019/3948 K.2022/1147

Dava konusu istem: Davacı adına düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu ödeme emri içeriği vergi-cezalara ilişkin ihbarnamelerin davacının ikametgah adresine tebliğe çıkarıldığı, davacının adreste bulunmaması üzerine aynı konutta yaşayan annesinin imzadan imtina etmesi üzerine 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 102. maddesinin 3. fıkrası uyarınca tebliği yapanın bu durumu şerh ve imza ederek tebliğ edilemeyen evrakın çıkaran merciye iade edilmesi gerekirken bu şekilde yapılmadığı, bunun yerine imzadan imtina edenin önüne bırakmak suretiyle mahalle muhtarına imzalattırılarak ihbarnamenin tebliğinin yapıldığı,

bu durumda, söz konusu ödeme emrinin dayanağı ihbarnamelerin mevzuat hükümlerine uygun olarak davacıya tebliğ edildiğinin açıkça ortaya konulamadığı, bu nedenle de söz konusu borcun henüz kesinleşmemiş olduğu ve davacı hakkında da cebren tahsilat sürecinin başlatılmasına olanak bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İdarece yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.