Danıştay 9. Daire E.2019/5086 K.2022/2167

2- (DAVALI) … Belediye Başkanlığı VEKİLİ : Av….

İSTEMİN KONUSU

… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı tarafından, davalı idareye 2018 yılında yaptıkları başvuru üzerine taşınmazının kısıtlı olduğu kabul edilerek emlak vergisinin 9/10'un terkin edildiğinden bahisle , kısıtlılığın başlangıcından bu yana fazladan ödenen vergilerin iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali ve geriye dönük beş yıl için fazladan ödenen tutarın faizi ile iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ….

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacının taşınmaza ilişkin olarak kısıtlılık uygulanmak suretiyle geriye dönük 5 yıl için fazladan ödenen emlak vergisinin yasal faiziyle iadesi istemiyle yapılan başvuru üzerine, davalı idarece taşınmazın 27.12.2017 tarihinde satılması nedeniyle kısıtlı vergi uygulanmayacağından istemin reddine karar verilmişse de davacının taşınmazının 58.659,3 m2 olduğu, bunun 8.334,00 m2'sinin satışa konu olduğu,

kalan 50.325,3 m2'nin ilgili mevzuat hükümleri uyarınca kısıtlı vergiden yararlandırılması gerektiği, davalı idarenin … tarih ve … sayılı işleminin 50.325,3 m2'lik kısmı için verilen ret kararında hukuka uygunluk, aşan kısmında ise hukuka aykırılık bulunmadığı,

tahsili hukuka aykırı bulunan ve idarece tahsili tarihinden işbu karara göre iadesi tarihine kadar geçen süre içinde kullanımından mahrum kalınan tutarın, bu husustaki genel hükümleri içeren 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun’da öngörülen oranda faiz uygulanmak suretiyle davacıya iadesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, dava konusu işlemin 50.325,3 m2'sine yönelik kısmının iptaline, 8.334,00 m2'sine yönelik kısmının ise reddine, 2018 yılından itiberen, geriye dönük 5 yıl için fazladan ödenen emlak vergisinin yasal faizi ile birlikte iadesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

DAVACININ İDDİALARI

Kısıtlı olan taşınmazın bir kısım hissesinin 2017 tarihinde, kalan kısmının ise 2019 yılında satışının gerçekleştiği, uyuşmazlık konusu dönemlerde ise davalı idarenin hatası nedeniyle vergilerin tam olarak ödendiği, bu nedenle 2013-2017 yıllarına ilişkin kısmının faiziyle birlikte iadesi gerektiği, kaldı ki muacceliyetin 2019 yılında gerçekleştiği iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

DAVALININ İDDİALARI

Taşınmazın 04.02.2019 tarihinde satılması nedeniyle karara konu 2014 ila 2017 yıllarına ilişkin vergilerin de muaccel hale geldiği, iadesinin mümkün olmadığı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmekterir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: Davalının duruşma istemi, 2577 sayılı İdari Yargılama Usul Kanunu'nun 17/2. maddesi uyarınca uygun görülmeyerek işin esasına geçildi:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.