Danıştay 9. Daire E.2019/6276 K.2022/1830

Dava konusu istem: ... Tah. Tahl. Turz.Teks. Tem. Gıda. İnş. San. Tic. Ltd. Şti'ye ait vergi borçlarının tahsili amacıyla, kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına düzenlenen ... tarih ve ...,...,...,...,... ve ... sayılı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; asıl borçlu ... Tah. Tahl. Turz.Teks. Tem. Gıda. İnş. San. Tic. Ltd.

Şti'nin beyanları üzerine tahakkuk eden vergilerin, ödenmemesi üzerine asıl amme borçlusu şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin muhtelif tarihlerde tebliğ edildiği, şirket hakkında yapılan mal varlığı araştırmasının sonuçsuz kalması sebebi ile kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinin tebliğ edildiği, alacağın cebren tahsili için hakkında mal varlığı araştırması yapılmasına karşın asıl borçlu şirketin herhangi bir mal varlığı bulunmadığı anlaşılarak şirket kanuni temsilcisi davacı adına ödeme emirlerinin düzenlendiği,

dolasıyla tesis edilen işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Asıl borçlu şirket hakkında gerekli yasal süreç tamamlanmadan düzenlenen ödeme emrinin hukuka uygun olmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.