Danıştay 9. Daire E.2020/3384 K.2022/4144

Dava konusu istem: Şehir içi yolcu taşımacılığı faaliyetinde kullandığı minibüsü, hat imtiyazı ve ticari plakasıyla birlikte 2009 yılında satarak faaliyetine son veren davacı tarafından; söz konusu satış nedeniyle elde edilen kazancın, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 06/04/2018 tarihinde yürürlüğe giren 7104 sayılı Kanunla değişik mükerrer 80. ve geçici 88. maddeleri uyarınca gelir vergisinden istisna tutulduğundan bahisle yapılan düzeltme ve şikayet başvurusunun reddine ilişkin ... tarih ve E.... sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; olayda, davacının düzeltme ve şikayet başvurusunun adına yapılan cezalı tarhiyatın halihazırda kesinleştiğinden bahisle reddedildiği görülmekle birlikte; minibüs ticari plakasının elden çıkarılması neticesi elde edilen gelirin vergilendirilmesi gerektiğinden bahisle yapılan tarhiyat işlemlerinin 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 06/04/2018 tarihinde yürürlüğe giren 7104 sayılı Kanunla değişik mükerrer 80. maddesi uyarınca gelir vergisinden istisna edildiği, aynı Kanunun geçici 88. maddesinde ise;

taksi, dolmuş, minibüs ve umum servislere ait ticari plakaların, bu maddenin yürürlük tarihinden önce elden çıkarılmasından doğan kazançlar nedeniyle tahakkuk eden tutarların terkin edileceği, ancak tahsil edilen tutar varsa ret ve iade edilmeyeceği düzenlemesi karşısında davacı tarafından düzeltme başvurusu tarihine kadar davalı idarece tahsil edilen bir tutarın bulunduğu yönünde bilgi ve belge dosyaya ibraz edilmediği görüldüğünden, davacının ticari plakasının devri sebebiyle elde ettiği gelir nedeniyle yapılan tahakkukun terkin edilmesi gerektiği sonucuna ulaşıldığından,

dava konusu düzeltme ve şikayet başvurusunun reddine ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacı tarafından, 28/02/2009 tarihli satış işleminden ve tarhiyatların kesinleşmesinden çok sonra 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 80. maddesinin 06/04/2018 tarihinde yürürlüğe giren 7104 sayılı Kanunun 15. maddesiyle değişik haline dayanılarak söz konusu gelirin vergi dışı bırakıldığı bırakıldığı ileri sürülerek düzeltme ve şikayet başvurusunda bulunulmuş ise de, vergiyi doğuran olayın gerçekleştiği yılda gelir olarak kabul edilerek,

kayıt dışı bırakıldığı ileri sürülen kazanç ile ilgili olarak yapılan tarhiyatların mahkeme kararıyla kesinleştiği dikkate alındığında, söz konusu gelirin, daha sonraki tarihte yürürlüğe giren kanunla vergiden istisna tutulmasının 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 118. maddesine göre mevzuda hata olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun kabulüne, Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

193 sayılı Gelir Vergisi Kanununda yapılan değişiklikler ile ticari plakaların elden çıkarılmasından doğan kazançların vergiden istisna olduğunun düzenlendiği, sonradan çıkarılan Kanun hükmünün lehe olduğu ve öncelikle uygulanması gerektiği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.