Danıştay 9. Daire E.2020/41 K.2022/4868

Dava konusu istem: Davacı adına, … Vizyon Ulaştırma Hafriyat İnş. Med. Mim. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin vergi borçlarının tahsili amacıyla ortak sıfatıyla düzenlenen … tarih ve …, …, …, …, …, … sayılı ödeme emirlerinin idari para cezası dışında kalan kısmının iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu ödeme emirleri muhteviyatı kamu alacaklarının asıl borçlu şirket tarafından 7143 sayılı Kanun kapsamında yapılandırıldığı ve anılan borçların ödeme taahhüdünde bulunularak taksitlere bağlandığı açık olduğundan, olayda, uyuşmazlık konusu kamu alacaklarının vadesinde ödenmediği ve/veya asıl borçlu tüzel kişilikten tahsil imkanı bulunmadığı koşulları ortadan kalktığından dava konusu ödeme emirlerinin uyuşmazlık konusu kısımlarında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, ödeme emirlerinin dava konusu kısmının iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

… Vizyon Ulaştırma Hafriyat İnş. Medi. Mim. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin vergi borçlarının tahsili amacıyla ortak sıfatıyla davacının takip edilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.