Danıştay 9. Daire E.2020/5040 K.2022/4352

Dava konusu istem: Davacı tarafından,yurtdışında mukim grup şirketleri … ile akdedilen “pazarlama ve satış anlaşması” ile … ile akdedilen “müşterek hizmetler anlaşması” uyarınca grup şirketlerinden alınan hizmetlerin, gayri maddi hak niteliğinde olmadığı, serbest meslek faaliyeti niteliğinde olduğundan, hizmet karşılığı yapılan ödemelerin kurumlar vergisi tevkifatına tabi tutulmaması gerektiğinden bahisle, ihtirazı kayıtla verilen 2018/Aralık dönemi muhtasar beyannamesi üzerine tahakkuk eden gelir (stopaj) vergisinin, 218.727,28.TL’lik kısmının kaldırılması ve ödenen tutarın tahsil tarihinden işleyecek yasal faizi ile iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; olayda, davacı ile Avusturya'da mukim … şirketi ve … şirketi arasında imzalanan sözleşmeler incelendiğinde; sözleşmelerin pazarlama ve satış hizmetleri ile müşterek hizmetlere ilişkin olduğu, bu hizmetlerin pazarlama ve satış hizmetleri ile hizmet sağlayıcı yabancı firmanın kendi personeli vasıtasıyla yönetim, danışmanlık ve benzeri hizmetler vermesi gibi konuları kapsadığı, bu hizmetlerin nitelikleri itibarıyla telif, imtiyaz, ihtira, işletme, ticaret unvanı, marka ve benzeri gayrimaddî haklar kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığı,

ayrıca gelir (stopaja) vergisi kesintisine tabi tutulmasını gerektiren bir durumun varlığı idarece ortaya konulamadığı anlaşıldığından, Avusturya ile Türkiye arasında imzalanan çifte vergilendirmeyi önleme anlaşması hükümleri gereğince ihtirazi kayıtla verilen beyanname kapsamında tahsil edilen gelir (stopaj) vergisinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, verginin kaldırılmasına, ödenen tutarın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile iadesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacı tarafından hizmet satın alınan şirketin, davacı şirketin hisselerinin tamamına sahip olması nedeniyle davacının hakim etkisi altında bulunduğu hususu ile satın alınan hizmetlerin, merkez durumundaki hakim hisse sahibi şirket tarafından yürütülen/üretilen pazarlama ve satış hizmetlerine ilişkin olduğu ve bu hizmetlerin hakim ortak şirket personeli tarafından tüm iştiraklere verildiği hususları dikkate alındığında sözkonusu hizmetlerin, yurtdışında bulunan hakim ortak şirketin pazarlama ve satışa ilişkin hizmet üretim modeli olduğu sonucuna ulaşılması nedeniyle gayri maddi hak, ödemelerin ise,

bu modelin kullanımı karşılığında gayri maddi hak bedeli olarak değerlendirilmesi gerektiği, bu durumda sözleşme ile, davacı şirketin aldığı hizmetlerin, anılan şirketin bilgi birikiminin davacı şirkete aktarımı olduğundan ve Türkiye Cumhuriyeti ile Avusturya Cumhuriyeti Arasında İmzalanan Gelir Üzerinden Alınan Vergilerde Çifte Vergilendirmeyi Önleme Anlaşması'nda sınai, ticari veya bilimsel tecrübeye dayalı bilgi birikimi karşılığında yapılan ödemeler gayrimaddi hak bedeli kapsamında olduğu düzenlendiğinden,

davacının bu kapsamda yaptığı ödemelerin kurumlar vergisi tevkifatına tabi tutulması gerektiğinden bu ödemeler nedeniyle ihtirazi kayıtla verilen beyanname üzerinden tahakkuk eden gelir (stopaj) vergisi tahakkukunda hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne, Vergi mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yurt dışında mukim şirketlerden alınan hizmetlerin niteliği itibariyle serbest meslek faaliyeti niteliğinde olduğu, gayri maddi hak niteliğinde olmadığı, grup şirketlerle akdedilen sözleşmelerde yer alan hizmetlerin içeriğine bakılmaksızın, her iki sözleşme yönünden değerlendirme de bulunmaksızın, hizmetin yalnızca hakim ortaktan alınmış olmasından hareketle gayri maddi hak olarak nitelendirilmesinin hukuka aykırı olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Yurt dışında mukim şirketlerle akdedilen sözleşmelerin gayri maddi hakları kapsamadığı yönündeki itirazlar, çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektirdiğinden, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 31. maddesinin atıfta bulunduğu Hukuk Muhakemeleri Kanununun 266. maddesi uyarınca yöntemince bilirkişi incelemesi yaptırılarak “pazarlama ve satış anlaşması” ve “müşterek hizmetler anlaşması” ile Türkiye Cumhuriyeti ile Avusturya Cumhuriyeti Arasında İmzalanan Gelir Üzerinden Alınan Vergilerde Çifte Vergilendirmeyi Önleme Anlaşması hükümleri de değerlendirilerek,

sözleşmelerin gayri maddi hakları (sınai ticari veya bilimsel tecrübeye dayalı bilgi birikimi v.s) kapsayıp kapsamadığı, belirlenerek oluşacak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve yazılı gerekçe ile hüküm tesisi isabetsiz olduğundan, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.