Danıştay 9. Daire E.2020/5458 K.2022/4472

Dava konusu istem: Davacı adına, … Vergi Dairesi Müdürlüğünün … vergi kimlik numaralı mükellefi …'den aldığı faturaların sahte olduğu yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2016 yılı kurumlar vergisi, 2016/Ocak-Mart dönemine ait geçici vergi ile bu vergiler üzerinden tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu ile ... hakkındaki … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporundaki tespitlerin birlikte değerlendirilmesinden, adı geçen mükellefin davacıya düzenlediği faturaların sahte olduğu sonucuna varılmakla birlikte, davacının brüt karlılık oranının %1'in altında (%0,7) olduğu,

…'den aldığı sahte faturaların maliyetlerden çıkarılması sonrasında %12 gibi makul bir kar oranına ulaşıldığından bahisle, katma değer vergisi hariç 715.425,00.-TL sahte fatura tutarının giderlerden reddiyle oluşturulan gelir tablosuna göre bulunan dönem karının, olması gereken kurumlar vergisi matrahı olarak kabul edilmesi suretiyle yapılan dava konusu tarhiyatta;

işletmenin dönem başı ve dönem sonu değerlerinin de dikkate alınarak 2016 takvim yılına ilişkin envanter dengesinin oluşturulması suretiyle ortaya çıkacak müspet farkın (kar), işletmenin sahip olduğu özelliklere göre ilgili kurumlar nezdinde bir araştırma yapılarak esas alınacak sektörel karlılıkla karşılaştırılması sonucu, iktisadi, ticari, teknik icaplara uymayan bir farklılığın belirlenmesi halinde sahte ve muteviyatı itibarıyla yanıltıcı belgeyle tevsik edilen emtianın işletmeye girmediği kabul edilebileceğinden,

bu yönde herhangi bir araştırma yapılmadan ve sahte belge olarak nitelendirilen faturaların maliyetlerden çıkarılması sonrasında işletme karlılık oranının hangi ölçüte göre makul bir orana (%12) ulaştığı da ortaya konulmadan, resen matrah takdiri ve tarh nedeni oluştuğundan söz edilemeyeceğinden hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile geçici verginin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu tarhiyatın hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.