Danıştay 9. Daire E.2020/5532 K.2022/1533

Dava konusu istem: T.H. … İnşaat Taahhüt Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin vergi borçlarının tahsili amacıyla, şirket ortağı sıfatıyla davacı adına düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Dokuzuncu Dairesince verilen bozma kararına uyarak dosyanın yeniden incelemesi suretiyle. 29/04/2013 tarihi itibariyle tasfiyesi tamamlanarak ticaret sicilinden kaydı silinen T.H..

İnşaat Taahhüt Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkında bu tarihten sonra yapılan cezalı tarhiyatın tasfiye öncesi dönemler için kanuni temsilcilerden, tasfiye dönemi için ise tasfiye memurlarından herhangi biri adına yapılacağı ve adına ihbarname düzenlenen kişiye tebliğ edileceği açık olduğundan ihbarname ile ödeme emrinin tanzim ve tebliğ tarihleri itibariyle hukuken sona ermiş olan şirket adına yapılarak kesinleştirildiği belirtilen tarhiyatlar ve düzenlenen ödeme emri esas alınarak şirket ortağı sıfatıyla davacı adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne,

ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Şirket adına düzenlenen ihbarname ve ödeme emirlerinin usulüne uygun tebliğ edildiği, vergi borcunun ödenmemesi üzerine şirket nezdinde yapılan mal varlığı araştırması sonrasında şirketten tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci davacı adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.