Danıştay 9. Daire E.2020/5936 K.2022/5286

Dava konusu istem: Davacı adına, 2005 ila 2018 yıllarına ilişkin ilan ve reklam vergisini tahsili amacıyla dazenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali ile ödeme emri düzenlenmesi nedeniyle manevi zarara uğranıldığı ileri sürülerek 1.000.000,00-TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte ödenmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı tarafından verilen beyanname üzerine 2005 takvim yılına ilişkin olarak tahakkuk ettirilen ilan ve reklam vergilerinin zamanaşımına uğradığı, beyanname verilmeyen 2006 takvim yılı ve takip eden diğer yıllarda ilan ve reklam yapıldığına ilişkin herhangi bir tespit yapılmadığı,

davacı hakkında tespit yapılması halinde ise, tespit yapılan yıllara ait vergiler için öncelikle vergi ceza ihbarnamesi düzenlenip tebliği gerekirken, bu usullere uyulmadığından usulüne uygun olarak tarh, tahakkuk ve tebliğ aşamalarından geçerek kesinleşmiş bir amme alacağı bulunmadığından dava konusu ödeme emrinde hukuka uyarlık görülmediği,

manevi tazminat önünden ise, olayda, manevi tazminatın unsurlarının varlığının ve davacının iddia ettiği mağduriyet ile idarenin işlemleri arasında açık bir illiyet bağı bulunduğunun hukuken itibar edilebilir nitelikte belgelerle ortaya konulamadığı gibi uğranılan zararın miktarına ilişkin hesabın da hukuken kabul edilebilir nitelikte yapılmadığından manevi tazminat talebinin reddi gerektiği kaldı ki, davacı adına düzenlenen ödeme emrinin, yukarıda yer verilen gerekçeyle,

Mahkemelerince iptal edilmiş olması ve işlemin hukuka aykırılığının ve davacının haklılığının Mahkemelerinin ilâmı ile subuta ermiş olmasının davacının manevi olarak tatmini için yeterli olup, "manevi tazminat" taleplerinin kişilerce bir zenginleşme aracı olarak telakki edilemeyeceği düsturu da hukukun açık ilkelerinden olduğundan, davacının manevi tazminat talebinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen kabulüne, ödeme emrinin iptaline manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularına konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Hukuka aykırı olarak düzenlenen ödeme emriyle yapılan takibin usandırmak ve yıldırmak amacıyla yapıldığı, davalı idarenin kasten yaptığı işlemlerle üzüntü, sıkıntı, elem, eziyet ve ızdırap çekildiği iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.