Danıştay 9. Daire E.2020/6178 K.2022/3585

Dava konusu istem: Serbest muhasebeci mali müşavir olan davacı adına, ... 'na ait vergi borçlarının tahsili amacıyla düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; Mahkemelerinin 01/11/2019 tarihli ara kararı ile temin edilen bilgi ve belgelerden daha önce Şirinyer Vergi Dairesi Müdürlüğü mükellefi olan davacının, 09/04/2018 tarihi itibariyle Torbalı Vergi Dairesi Müdürlüğüne nakil olduğunun anlaşıldığı ve bu durumda, ilgili Genel Tebliğ uyarınca, nakil tarihinden itibaren takibatın Torbalı Vergi Dairesi Müdürlüğünce yürütülmesi gerekirken, bu tarihten sonra Şirinyer Vergi Dairesi Müdürlüğünce düzenlenen ödeme emrinde yetki yönünden hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyledavanın kabulüne, dava konusu ödeme emirlerinin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu ödeme emri içeriğinde yer alan amme alacağının, davacının Şirinyer Vergi Dairesi mükellefi olduğu dönemde yaptığı mali müşavirlik hizmetinden kaynaklandığından Şirinyer Vergi Dairesince takibat yapılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.