Danıştay 9. Daire E.2021/1643 K.2022/4477

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2016/Nisan,Mayıs,Eylül-Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile 2016/Ekim-Aralık dönemleri için tekerrür hükümleri uygulanarak, diğer dönemler için tekerrür hükümleri uygulanmaksızın kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacının 2016 yılında düzenlemiş olduğu belgelerin gerçek bir mal ve hizmet teslimine dayanmayan komisyon karşılığı düzenlenen sahte faturalar olduğu anlaşıldığından, 2016/Nisan,Mayıs,Eylül-Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergisinde ve kesilen üç kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı, üç kat vergi ziyaı cezasına tekerrür hükümlerinin uygulanmasına gelince;

tekerrüre esas alınan cezanın, davalı idarece cevap dilekçesi ve ekinde sunulan belgelerden 2016/Mayıs dönemine ilişkin olan ve 14/10/2016 tarihinde tebliğ edilerek kesinleşen vergi ziyaı cezası olduğunun görüldüğü, 2016 yılında kesinleşen vergi ziyaı cezasının kesinleştiği yılı takip eden 2017 yılından başlamak üzere beş yıl içinde tekrar vergi ziyaı cezası kesilmesi durumunda tekerrüre esas olacağı, dava konusu olayda 2016/Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin olarak tarh edilen katma değer vergisi için kesilen vergi ziyaı cezasına,

2016 yılında kesinleşen vergi ziyaı cezası nedeniyle uygulanan tekerrür hükümlerinde yasal düzenlemedeki tipiklik unsuru ve ceza hukukunun tekerrürle ilgili genel hükümleri gereği değerlendirme yapıldığında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne,kısmen reddine, 2016/Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin olarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirket nezdinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen vergi tekniği raporunda belirtilen tespitler sonucunda davacının 04/02/2016-31/12/2018 tarihleri arasında düzenlemiş olduğu tüm belgelerin gerçek bir mal/hizmet teslimine ilişkin olmayan, komisyon karşılığı düzenlenen sahte belgeler olduğu sonucuna varıldığı, davacı hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi inceleme raporunda ise ilgili vergi tekniği raporunda yer verilen tespitler doğrultusunda ilgili dönem matrahlarının re'sen takdir edildiği ve re'sen tarh edilmesi gereken katma değer vergisi tutarları üzerinden üç kat vergi ziyaı cezası kesilmesi gerektiğinin belirtildiği,

tekerrür yönünden ise cezanın arttırılmasının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.