Danıştay 9. Daire E.2021/3189 K.2023/3345

Dava konusu istem: Davacı şirket adına 2015 ila 2019 yıllarına ilişkin emlak (bina) vergisi ve taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına ait katkı payı ile vergi ziyaı cezalarının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … sayılı, … tarih ve … ila … sayılı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu … tarihli …, … tarihli … ve … sayılı ödeme emirleri içeriği … sayılı sicil no'da kayıtlı davalı taşınmazı için yoklamalar uyarınca ikmalen tarh edilen 2015 ila 2019 yılları emlak (bina) vergisi ve taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına ait katkı payı ile vergi ziyaı cezalarının içeren ihbarnamelerin 06/11/2019 tarihinde usulüne uygun olarak davacıya tebliğ edildiği,

… tarihli … sayılı ödeme emrinin 8, 9, 11, 14 ila 18. kısımlarında yer alan tutarların anılan taşınmazın 2019 yılı ikinci taksidine ilişkin bina vergisi ve taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına ait katkı payına ilişkin kısmının ise.

Emlak Vergisi Kanununun 21. ve 29. madde hükümlerine göre her bütçe yılı başında tahakkuk eden kısımlar olduğu ve davacı tarafından ödenmemesi üzerine düzenlendiği, dosyaya bu ihbarnamelere karşı dava açıldığına dair bir bilgi belge sunulmadığı gibi yapılan UYAP sorgusunda da ihbarnamelere karşı açılmış bir dava tespit edilemediği, bu durumda tebliğ olunan ihbarnamelere ve tahakkuklara karşı dava açılmaması üzerine alacağın kesinleştiği ve ödenmeyen alacağın tahsili için dava konusu ödeme emirlerinin düzenlendiği,

ödeme emrinin kesinleşmiş amme alacaklarının tahsili amacıyla düzenlenebileceği bu nedenle itiraz sebeplerinin yasa koyucu tarafından sınırlandırıldığı, davacı itirazlarının Kanun'da sayma yoluyla belirtilenler arasında olmadığı ve kesinleşmiş amme alacağının tahsili amacıyla düzenlenen dava konusu ödeme emirlerinde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve istinaf dilekçesinde ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca davacı istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Şirketlerine ait "…" adresinde yer alan ve dükkan olarak kullanılan bağımsız bölümün tapu kayıtlarından ve emlak bildirimlerinden anlaşılacağı üzere 164 m2 olduğu, davalı idare tarafından hatalı olarak sitenin ortak kullanım alanları da eklenerek fazladan ve fahiş vergi ve cezaların salındığı, yoklama fişinde de ayrı bir tüzel kişiliği bulunan ... Per. İş. ve İnş. San. Tic. A.Ş.'nin taşınmazın maliki olduğunun yazılı olduğu, olayda açık bir vergilendirme hatası bulunduğu ve şirketlerinin böyle bir borcu bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.