Danıştay 9. Daire E.2022/1743 K.2023/1301

Dava konusu istem: Davacının maliki olduğu, İstanbul ili, Bakırköy ilçesi, … Mahallesi, …caddesi, …ada …no'lu parselde kayıtlı bulunan taşınmazına ilişkin 2020 yılı emlak (bina) vergisi, taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına ait katkı payı ve katı atık vergisinin ikinci taksidinin tahsili amacıyla düzenlenen …tarih ve …sayılı ödeme emrinin; emlak (bina) vergisi ile taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına ait katkı payına ilişkin kısmının iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …Vergi Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararıyla; davacının maliki olduğu otel binası için 23/10/2014 tarihinde emlak bildirimi verildiği, turizm teşviki kapsamında 2019 yılına kadar geçici emlak vergisi muafiyetinden yararlandığı, muafiyetin sona ermesi sebebiyle 2020 yılı bütçe yılının başında bina vergisinin ve taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına ait katkı payının otomatik olarak tahakkuk ettiği, tahakkuk eden ve vadesi gelen ikinci taksitin ödenmemesi üzerine, dava konusu ödeme emrinin tanzim edildiği, taşınmazın bildirim dışı bir taşınmaz olmadığı,

bu sebeple emlak vergisi tahakkuku için ihbarnameye gerek olmadığı, 2020 yılı bütçe yılının başında otomatik olarak bina vergisi ve kültür varlıkları katkı payının tahakkuk ettiği, tahakkuk işleminin daha önce beyan veren mükellefler bakımından mükellefe tebliğine gerek olmadığı, tahakkuk işlemine karşı davacı tarafından dava açılmayarak tahakkukun kesinleştiği, vade tarihinde ödenmeyen bina vergisi ve kültür varlıkları katkı payı için gecikme zammı istenmesinin 6183 sayılı Kanun'un gereği olduğu,

ara kararlara cevaben davalı idare tarafından ibraz edilen belgeler incelendiğinde istenen bina vergisi ve kültür varlıkları katkı payının hatalı hesaplanmadığının görüldüğü, davacı tarafından somut olarak ileri sürülen başka bir itirazın mevcut olmadığı, bu durumda, 6183 sayılı Kanun'un 58.maddesinde zikredilen itiraz sebeplerinin olayda mevcut olmadığı görüldüğünden, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İstinaf başvurularının gerekçesiz olarak reddedilmesinin hukuka aykırı olduğu, ödeme emrine konu borcun usulune uygun olarak tarh ve tebliğ edilerek kesinleşmediği, istenilen tutarın fahiş olarak hesaplandığı ve haksız yere gecikme faizi işletildiği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.