Danıştay 9. Daire E.2022/1862 K.2023/5155

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re’sen tarh edilen 2017 yılı kurumlar vergisi ile 2017 yılının tüm dönemlerine ilişkin geçici vergi ve bu vergiler üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporu ile ... tarih ve ... ve ... sayılı vergi inceleme raporlarındaki tespitlerin değerlendirilmesinden, davacının ilgili dönemdeki alışlarının %83,99'unu oluşturan ... Sistem Ltd. Şti. ile alışlarının % 0,3 kısmını oluşturan ... Ltd.

Şti. hakkında sahte fatura düzenledikleri yönünde yargı kararları bulunması, adı geçen firmaların banka hesaplarına gönderilen paraların bu firmalarla ilişkili kişiler tarafından çekilerek banka kapısında bekleyen kişilere verildiği yönündeki beyanlar bulunması, davacının vergi borcunun büyük kısmının ödenmemesi, sermaye dönüşüm hızının çok yüksek olması, katma değer vergisi matrahında dönemler itibariyle yüksek miktarda sıçramaların olması, 2017 yılında alışı yapılan faturaların %99,3'üne tekabül eden kısmının, hakkında sahte belge düzenleme fiili nedeniyle vergi denetim raporu düzenlenen mükelleflere ait olması,

gayrimenkulü, aracı, makine ve ekipmanı olmadan ilgili yıllarda yaptığı yüksek miktarda satışların iktisadi, ticari ve teknik icaplara uygun olmaması hususları göz önüne alındığında, davacının 2017 yılında düzenlediği tüm belgelerin sahte belge olarak kabul edilmesi gerektiği kanaatine varıldığı, bu durumda, sahte belge niteliğindeki faturalardan elde edilen komisyon geliri üzerinden tarh edilen 2017 yılı kurumlar vergisi ile 2017/Ocak-Mart, Temmuz-Eylül dönemlerine ait geçici vergi aslında hukuka aykırılık görülmediği;

davacı şirketin sahte fatura düzenlediği sonucuna varıldığından davacı şirket adına kurumlar vergisi üzerinden üç kat vergi ziyaı cezası kesilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, bununla birlikte, geçici verginin matrahı yönünden gelir vergisine bağlı ve peşin alınan bir vergi olması nedeniyle, mahsup süresi geçtikten sonra,

kesinleşen geçici vergilerin terkin edileceği hükmü ve müstekar hale gelen Danıştay kararlarında bu tür olaylarda asgari ceza haddinin uygulanması gerektiği içtihat edildiği dikkate alındığında bir kat vergi ziyaı cezası kesilmesi gerekeceğinden, dava konusu geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık, bir katı aşan kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı; geçici vergi asılları yönünden ise olayda, davacı şirket hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarına istinaden 2017 yılının tüm dönemleri için geçici vergi tarhiyatları yapıldığı,

ancak 2017/Nisan-Haziran, Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin geçici vergiler için düzenlenen vergi/ceza ihbarnamelerinde "Mahsup dönemi geçmiş geçici vergi aslı, Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120. maddesi gereğince tahakkuk ettirilmeyecek olup normal vade tarihinden mahsup tarihine kadar geçen süre için sistemde gecikme faizi hesaplanabilmesi için ihbarnamede zorunlu olarak yer almaktadır." ifadesine yer verilerek, geçici vergi asıllarına bağlı vergi ziyaı cezaları kesildiğinin anlaşıldığı,

bu durumda, düzenlenen ihbarnamelerde geçici vergi aslının tahakkuk ettirilmeyeceğinin belirtilmiş olması karşısında, davacı adına re'sen tarh edilen 2017/Nisan-Haziran, Ekim-Aralık dönemleri geçici vergi asıllarına ilişkin olarak karar verilmesine yer olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, kısmen karar verilmesine yer olmadığına, 2017 yılının tüm dönemlerine ilişkin geçici vergi asılları üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarının bir katı aşan kısımlarının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İlk savunma dilekçesindeki iddialar tekrarlanarak kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.