Danıştay 9. Daire E.2022/1972 K.2024/6158

Dava konusu istem: Davacının maliki olduğu İstanbul ili Beşiktaş ilçesi ... Mahallesi ... ada ... parselde ve İstanbul ili Sarıyer ilçesi ... Mahallesi ... ada ... sayılı parselde kayıtlı taşınmazlara ilişkin olarak ihtirazi kayıtla verilen beyanname üzerine tahakkuk eden 2021 yılı değerli konut vergisinin iptali ve ödenen 301.078,78 TL tutarındaki birinci taksidin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla; davacının, dava konusu tahakkuka ilişkin 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanununun ilgili hükümlerinin Anayasanın 2, 10, 13, ve 73. maddelerine aykırı olduğu bu nedenle konunun Anayasa Mahkemesine götürülmesi gerektiğine ilişkin talep ve iddiasının mahkemelerince yerinde görülmeyip işin esasına geçildiği,

olayda, davacının değerli konut vergisi kapsamında vergilemeye esas alınacak vergi değeri olan 5.227.000,00-TL'nin üzerinde iki adet taşınmazının bulunduğu ve dava dilekçesinde olayın özüne (matraha veya mükellefiyete) ve tahakkukun yapılış ve verginin hesaplanış şekline ilişkin herhangi bir itirazda bulunulmadığı dikkate alındığında, davalı idarece ilgili yasa ve tebliğ hükümlerine uygun olarak ihtirazi kayıtla verilen beyanname üzerine tahakkuk ettirilen dava konusu değerli konut vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Her birinin vergi değeri, örneğin 4,500.000,00-TL olup, 10 adet taşınmaza malik olan kişilerin taşınmazlarının toplam değeri 45.000.000,00-TL olmasına rağmen değerli konut vergisi mükellefi olmazken, değeri 5.000.000,00-TL üzerinde olan taşınmaza sahip olan ancak Kanunda öngörülen oranda vergiyi ödemeye elverişli geliri bulunmayan kişilerin bu verginin mükellefi olacağından Anayasanın 73/1. maddesinde öngörülen herkesin mali gücü oranında vergi ödemesi prensibine uygun olmayacağı, Anayasanın 73/2. maddesinde düzenlenen “Vergi yükünün adaletli ve dengeli dağılımı, maliye politikasının sosyal amacıdır.” hükmünü ihlal edeceği,

herkes gibi emlak vergisi ödeyenlerin, diğerlerinden farklı olarak değerli konut vergisi ödeme yükümlülüğü altına sokularak, toplumun çoğunluğuna benzer bir kamusal külfet getirilmeksizin, sadece değeri kanunda öngörülen miktarın üzerinde taşınmaz sahibi olan bireyler yönünden yeni bir vergi türü getirilmesiyle Anayasanın eşitlik ilkesinin yok sayıldığı, Kanunla idareye ölçüsüz bir yetki verildiği, hukuk devleti, eşitlik, mali güce göre vergilendirilme ilkelerinin yok sayıldığı,

ölçüsüz ve öngörülemeyen biçimde vergi tahakkuk ettiren idarenin mülkiyet hakkını da ihlal ettiğinden değerli konut vergisinin iptali ve ödenen tutarın iadesi gerektiği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: Davacının Anayasaya aykırılık iddiası yerinde görülmeyerek işin esasına geçildi:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.