Danıştay 9. Daire E.2022/3636 K.2023/4580

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, kurum kazancının tespitinde yurtdışı harcamalarına ilişkin olarak götürü gider kapsamında indirim konusu yapılan giderler ile 2017 yılında Denizli İli, Pamukkale İlçesi ... Ada ... Parselde kayıtlı 1 adet 2 katlı, 1 adet 1 katlı iş yeri vasıflı gayrimenkulün emsal bedelin üzerinde satın alındığı ve 2018 yılında ise emsal bedeli üzerinden satışı neticesinde aradaki fark tutarının gider kayıtlarına alındığından bahisle anılan gider tutarlarının ilgili yıl kurum kazancına eklenmesi gerektiği yolundaki vergi inceleme raporuna dayanılarak 2018 hesap dönemi devreden zararının 122.440.371,34-TL olarak azaltılmasına dair işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı şirketin ihracat işlemlerindeki götürü gider kapsamında indirim konusu yapılan 3.179.879.21-TL tutarındaki giderlerinin 2018 yılı kurum kazancına eklenmek suretiyle 2018 yılı devreden zararının azaltılmasına ilişkin kısmı yönünden.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 40/1. maddesinde ticari kazancın elde edilmesi ve idame ettirilmesi için yapılan ve Vergi Usul Kanunu uyarınca belgelendirilmesi gereken genel giderlere ilaveten yurt dışındaki işlerle ilgili giderlere karşılık olmak üzere hasılatın binde beşini aşmamak şartıyla götürü giderin kazançtan indirilebileceği herhangi bir ispat şartına bağlı kalmaksızın kabul edildiğinden,

götürü gider indirimi için belgesi temin edilemeyen bir harcamanın olduğunun ve bu harcamanın muhasebe kayıtlarına intikal ettirildiğinin ispatına gerek bulunmadığı dolayısıyla götürü gider kapsamında indirim konusu yapılan 3.179.879.21-TL tutarın ilgili yıl kurum kazancına eklenmesi suretiyle davacı şirketin 2018 yılı zararının anılan tutar kadar azaltılmasında hukuka uyarlık bulunmadığı;

dava konusu işlemin, 2017 yılında emsal bedelin üzerinde satın alındığı iddia olunan gayrimenkulün, 2018 yılında emsal bedeli üzerinden satışı neticesinde aradaki fark tutar kadar giderin davacı şirketin 2018 yılı kurum kazancına eklenerek 2018 hesap dönemi devreden zararının azaltılmasına ilişkin kısmı yönünden de davacı şirketin aralarında distribütörlük ilişkisi bulunan firmadan olan alacağını tahsil edebilmek üzere firmanın o tarihte mülkiyetinde bulunan gayrimenkulünü 2017 yılında 16.738.245,55-TL bedel ile alacağına karşılık satın aldığı ve 2018 yılında ise 7.000.000 TL'ye kanunen de ilişkili kişi sayılmayan başka bir firma olan ...

Otomotiv Petr. Turizm İnşaat Tic.ve San. Ltd.

Şti.ne sattığı, ticaret hayatında ticaret şirketlerinin alacaklarının ne miktarına kadarını tahsil edecekleri veya ne miktarından vazgeçebilecekleri tamamıyla kendi ticari kararları olduğu, ticari faaliyet içerisinde, mükelleflerin belli miktar alacağını az da olsa tahsil etme imkanı var iken, bu tahsil imkanından vazgeçerek dava veya icra süreci ile alacağının tamamı için takibe geçmesinin mükelleflerden beklenemeyeceği, ayrıca söz konusu gayrimenkulün emsal bedelinin tespiti için davalı tarafça araştırma yapılmadığı;

davacı şirketin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nda yer alan şüpheli ve değersiz alacak müessesini bertaraf etmek veya kurum kazancını azaltmak yönünden herhangi bir kastının da kesin, her türlü şüpheden uzak, somut deliller ile ortaya konulamadığı sonucuna varılarak davacı şirket tarafından 2017 yılında emsal bedelin üzerinde satın alındığı iddia olunan gayrimenkulün, 2018 yılında emsal bedeli üzerinden satışı neticesinde aradaki fark tutar kadar giderin davacı şirketin 2018 yılı kurum kazancına eklenerek 2018 hesap dönemi devreden zararının azaltılmasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne,

dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından harcama yapıldığı belgelendirilmeden Kanunda öngörülen azama sınır esas alınarak götürü gider indiriminde bulunmasının hukuka aykırı olduğu, İcra ve İflas Kanunu'nun 279/2. maddesi gereğince, para veya mutat ödeme vasıflarından gayri bir suretle yapılan ödemelerin batıl olduğu, davacı şirketin alacağına karşılık borçlunun gayrimenkulünü iktisap etmesinin tasarrufun iptali davalarında batıl olarak kabul edildiği, kanuna aykırı iktisaba geçerlilik tanınmasının hukuka aykırı olduğu, 16.738.245,55 TL ye alınan gayrimenkullerin 7.000.000TL ye satılmasının hayatın olağan akışına ve Türkiye'deki gayrimenkullerin değer artışına ve gerçeklere aykırı olduğu, davacı tarafın ispat külfetini yerine getirmediği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.