Danıştay 9. Daire E.2022/60 K.2022/5490

Dava konusu istem: Davacı hakkında banka hesaplarını kullandırmak suretiyle elde ettiği komisyon gelirin kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2015 yılı gelir vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; banka hesap hareketlerinin toplamı dikkate alındığında, davacının 2015 yılında herhangi bir ticari faaliyetinin olmaması ve yüksek tutarda para alınıp gönderilen şahısları tanımaması dikkate alındığında, iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durum olduğu, bu hususun aksinin de davacı tarafında kanıtlanamadığı, bu durumda bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisinde hukuka aykırılık görülmediği, vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılan kısmı yönünden ise;

tekerrüre esas alınan 2014/Nisan-Haziran dönemine ilişkin olarak kesilen cezanın 10/07/2015 tarihinde kesinleştiği, bir önceki yılda kesinleşen vergi ziyaı cezası bulunmadığından, dava konusu 2015 yılı için kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümlerine göre arttırılan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen kabulüne, vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle arttırılan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi ziyaı cezasına tekerrür hükümlerinin uygulanarak artırılmasının yasal koşullarının gerçekleştiği iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.