Danıştay 9. Daire E.2023/2277 K.2023/2771

İstemin konusu

Davacı adına, incelemeye ibraz ettiği defterlerin yasal şartları taşımaması nedeniyle katma değer vergisi indirimlerinin reddi gerektiği yolundaki vegi inceleme raporuna dayanılarak, 2010/Ocak, Şubat,

Nisan ila Haziran ve Ağustos dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle açılan davayı reddeden Vergi Mahkemesince üzerine Danıştay Dokuzuncu Dairesinin davacının anılan dönemdeki işlemlerinin sadece defterinin tasdiksiz olmasından bahisle katma değer vergisi indirimleri kabul edilmeksizin yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle verilen bozma kararına uymayıp ilk kararında ısrar edilmesi ve Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun temyiz isteminin bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi yönünden reddine,

tekerrüre ilişkin kısmın ise hukuka uygunluğu konusunda yapılması gereken temyiz incelemesinin sonuçlandırılması için Dairesine gönderilmesi üzerine, Danıştay Dokuzuncu Dairesince 2006 yılına ilişkin kesilen ve tekerrür hükümleri uygulanmasına esas alınan cüzi miktarlı vergi ziyaı cezasının 2008 kesinleştiği olayda, dava konusu vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle arttırılmasında hukuka aykırılık bulunmamakta ise de.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesinde 14/10/2021 tarih ve 7338 sayılı Kanun'un 38. maddesiyle getirilen yeni düzenlemenin dikkate alınması suretiyle, tekerrür şartlarına yönelik değerlendirme yapılarak yeniden bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle verilen bozma kararına uyarak dosyayı bu kısım yönünden yeniden incelemek suretiyle; tekerrürün dayanağı olan 2006 yılına ilişkin cezanın 2008 yılında kesinleştiği, buna göre cezanın 2010 yılına ilişkin cezalı tarhiyatlar yönünden tekerrüre dayanak alınabileceği açık olduğu,

tekerrüre esas alınan ve kesinleşen cezanın 686,40 TL olduğunun anlaşılması karşısında, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle arttırılan kısmının her bir dönem için (686,40 TL) aşmaması gerektiği gerekçesiyle davayı kısmen kabul kısmen reddeden. Vergi Mahkemesi … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, davalı tarafından temyizen incelenerek bozulması istemine ilişkindir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yapılan işlemlerin yasal ve yerinde olduğu belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile kararın bozulması istenilmektedir

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.