Danıştay 9. Daire E.2023/4460 K.2024/1643

Dava konusu istem: Davacı adına, kısmen sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği ve bir kısım mal ve hizmet alışlarının sahte faturalarla belgelendirildiği ile beyanlarına yansıtmadığı bir adet fatura içeriği katma değer vergisinin hesaplanan katma değer vergisi beyanlarına dahil edilmesi gerektiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2016/Temmuz dönemi katma değer vergisi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:...

K:... sayılı kararıyla; davacı adına düzenlen ... tarih... sayılı vergi tekniği raporundaki tespitlerden, davacının iş yerinde 2016 yılı içinde yapılan yoklamada şirketin faaliyette olduğu, iş yerinde demirbaş eşya, makine ve bir miktar emtiasının bulunduğunun tespit edildiği, davacının temsilcisine ulaşılabildiği, beyannamelerini verdiği, dönemler itibariyle değişen sayıda çalışan işçisinin olduğu ve bu hususta beyanda bulunulduğu, satışlarının gerçek olmadığı ileri sürülen faturaların düzenlendiği firmalar arasında kamu kurumu niteliğindeki ...

Üniversitesi ile genel esaslara tabi başka mükelleflerin de bulunduğu, davacının yaptığı işin (reklam ve broşür içeriğinin hazırlanması, danışmanlık hizmeti gibi) sermayeden çok emeğe dayalı olması, satılan ürünlerin büyük kısmının hazır olarak temin edilerek işyerinde son kez basit bir işlemden (ürünlerin paketlenmesi,

destelenmesi gibi) geçirilerek işin tamamlanması nedeni ile iş yeri büyüklüğünün, makine, teçhizat ve işçi sayısının yapılan iş için yeterli olabileceği, bu nedenle davacının 2016 yılında KOSGEB tanıtım desteği ve gazete reklamları dışındaki faaliyetlerinin gerçek olmadığını ortaya koyacak ayrıntılı ve somut tespitlere, bilgi ve belgelere yer verilmediği, dolayısıyla eksik incelemeye dayanılarak işlem tesis edildiği anlaşıldığından dava konusu cezalı tarhiyatın sahte fatura ticareti yoluyla komisyon geliri elde edildiğinden hareketle geçekleştirilen kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı,

dava konusu cezalı tarhiyatın sahte fatura kullanımı ile hesaplara intikal ettirilmeyen bir adet fatura içeriği katma değer vergisinin yeniden düzenlenen beyanlara dahil edilmesinden kaynaklanan kısmının kaldırılması istemine gelince;

davacının sahte fatura kullandığı mükellefler hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporlarındaki tespitlerden düzenlenen faturaların sahte olduğundan ve davacının beyanlarına yansıtmadığı hesaplanan katma değer vergisi beyanlarına dahil edilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, tarhiyatın komisyon geliri üzerinden hesaplanan kısmının ve bu kısma isabet eden üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yapılan işlemlerin yasal ve yerinde olduğu iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmın bozulması istenilmiştir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.