Danıştay 9. Daire E.2023/4584 K.2024/1780

Dava konusu istem: Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2015 yılına ilişkin olarak re'sen tarh edilen kurumlar vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla.

7143 sayılı Kanunun "Genel Gerekçesi" incelendiğinde, vergilendirmede öngörülebilirlik artırılarak geçmiş vergilendirme dönemleri ile ilgili olarak olası risklerin kaldırılması için matrah artırımı imkanın getirildiği ve bu yolla kayıtlı ekonomiye geçişin teşvik edildiği, mükelleflerin Kanunda öngörülen şartlar dâhilinde kurumlar ve katma değer vergisini artırdıkları takdirde, kendileri nezdinde söz konusu vergiyi ödemeyi kabul ettikleri yıllara ait vergilendirme dönemleri ile ilgili olarak kurumlar ve katma değer vergisi incelemesi ve tarhiyatı yapılmayacağının anlaşıldığı,

matrah ve vergi artırımından faydalanan mükelleflerin, Kanunda belirlenen oranlar veya tutarlarda ilave matrah bildirimi yaptığı ve bu tutarlar üzerinden ilave vergi ödediği, matrah/vergi artırımında bulunulmasının mükellefleri artırımda bulundukları vergi türleri ve dönemler itibarıyla vergi incelemesinden kurtardığı,

olayda, davacının 2015 ve 2016 takvim yılları hesap ve işlemlerinin sahte belge düzenlenme şüphesi yönünden incelenmesi neticesinde tanzim edilen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunda, mükellef hakkında sahte belge düzenleme yönünden yapılacak bir işlem bulunmadığı tespit edilerek davacının 7143 sayılı Kanun hükümlerinden yararlandırılması yönünde işlem tesis edilmesinin önerilmesi üzerine, davalı idarece ... tarih ve ... sayılı yazı ile bir aylık süre verilerek davacının matrah artırımına davet edildiği,

bunun üzerine davacının 07/02/2020 tarihli kurumlar vergisi matrah artırım bildirimi ile 7143 sayılı Kanunun 5. maddesinin 9. fıkrası hükümlerinden yararlanarak matrah artırımında bulunduğu, 7143 sayılı Kanunun 9. fıkrası ile 1 Seri No lu Vergi ve Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına İlişkin 7143 sayılı Kanun Genel Tebliğinin V-E-6-f-fç hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, matrah artırımının herhangi bir süre ile sınırlandırılmadığı,

7143 sayılı Kanunun 9. fıkra hükmü çerçevesinde matrah artırımında bulunulması halinde maddede öngörülen diğer şartları yerine getirmeleri koşuluyla mükelleflerin 5. madde hükümlerinden yararlanacağının açık olduğu, kaldı ki davacı tarafından yapılan matrah artırımının idarece kabul edildiği ve tahakkuk eden vergilerin tüm taksitlerinin de tahsil edildiği anlaşılmakta olup, bu itibarla matrah artırımı hükümlerinden yararlanan davacı adına, 2015 hesap dönemine ilişkin olarak kurumlar vergisi yönünden inceleme ve tarhiyat yapma ve/veya ceza kesme olanağının bulunmadığı,

14/01/2020 tarihli yazı ile matrah artırımına davet edilen davacıya verilen bir aylık süre dolmadan ve davacının matrah artırımı yönündeki iradesi dikkate alınmadan yapılan dava konusu tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, tarhiyatların kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirket hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda 2015 yılında bir kısım satışları için fatura düzenlemediği, hasılatını kayıt ve beyan dışı bırakarak vergi ziyaına sebebiyet verdiği hususlarının tespit edildiği, tarhiyatın hukuka uygun olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.