Danıştay 9. Daire E.2023/4735 K.2024/1172

2-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Başkanlığı-... VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği yolunda düzenlenen vergi tekniği raporuna istinaden alınan takdir komisyonu kararlarına dayanılarak tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılan üç kat vergi ziyaı cezalı 2015 yılı gelir vergisi ile 2015/Ocak-Mart dönemine ilişkin geçici vergi ve bu vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; olayda, sahte belge düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiğinden bahisle takdir komisyonu kararlarıyla belirlenen matrah üzerinden 2014 yılına ilişkin olarak tarh edilen gelir ve geçici vergilerin kaldırılması istemiyle açılan E:... sayılı davada, ...tarihinde verilen K:...sayılı kararla, 2014 yılına ilişkin üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile 2014/Ekim-Aralık dönemine ilişkin geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasına ilişkin kısım yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı yönünde hüküm kurulduğu,

bu itibarla, davacının ilgili yıllarda sahte müstahsil makbuzu düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiğinin somut olarak ortaya konulması nedeniyle tarhiyatın davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu uyarınca takdir komisyonu kararıyla hesaplanan matrah üzerinden tarh edilen 2015 yılına ilişkin üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile 2015/Ocak-Mart dönemine ilişkin geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasına ilişkin kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı,

davanın, 2015 yılına ilişkin üç kat vergi ziyaı cezasının, tekerrür hükümleri uygulanarak arttırılan kısmı yönünden, olayda, davacı adına daha önce tarh edilen 2014/Aralık dönemine ait vergi ziyaı cezasına ilişkin 08/01/2016 tarihli vergi/ceza ihbarnamesinin 19/01/2016 tarihinde davacıya tebliğ edildiği,

söz konusu cezanın dava konusu yapılmaması üzerine 18/02/2016 tarihinde kesinleştiği, dava konusu tekerrür hükmü uygulanan 2015 yılına ilişkin vergi ziyaı cezasının daha önce kesinleşen vergi ziyaı cezasını takip eden beş yıl içerisinde (05/01/2018) tarihinde kesildiği anlaşıldığından vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı,

tarhiyatın 2015/Ocak-Mart dönemine ilişkin gelir geçici vergisi ile bu vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmı yönünden ise, olayda, davacının sahte müstahsil belgesi düzenlemek suretiyle elde ettiği komisyon gelirine ilişkin geçici vergi beyannamesini vermemesi nedeniyle davacı adına geçici vergi tarhiyatı yapılabileceği, ayrıca geçici vergi üzerinden vergi ziyaı cezası kesilebileceği hüküm altına alınmış ise de, yıllık vergiye mahsuben peşin alınan bir vergi niteliği taşıyan geçici verginin mahsup süresi geçtikten sonra aslının aranılmaması,

yalnızca üzerinden vergi ziyaı cezası kesilmesi gerektiği, ayrıca yerleşik Danıştay içtihatları gereği mahsup süresi geçmiş olan geçici vergiler üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesilebileceği dikkate alındığında, davacı adına mahsup süresi geçen 2015/Ocak-Mart dönemine ilişkin olarak tarh edilen geçici vergi ile bu vergi üzerinden hesaplanan vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, dava konusu 2015/Ocak-Mart dönemine ilişkin geçici vergi ile bu vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Olayda, davalı idarenin istinaf başvurusu dilekçesinde ileri sürülen iddiaların, Mahkeme kararının 2015/Ocak-Mart dönemine ilişkin geçici vergi ile bu vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmı yönünden davanın kabulüne ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığı,

Mahkeme kararının, 2015 yılına ilişkin üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile 2015/Ocak-Mart dönemine ilişkin geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ve dava konusu vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uyarınca artırılan kısımları yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasına yönelik davacı istinaf başvurusu yönünden, Mahkemece,

dava konusu gelir vergisi tarhiyatının dayanağını oluşturan aynı vergi tekniği raporuna istinaden davacının sahte belge düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiğinden bahisle takdir komisyonu kararlarıyla belirlenen matrah üzerinden 2014 yılına ilişkin olarak tarh edilen gelir ve geçici vergilerin kaldırılması istemiyle açılan E:... sayılı davada verilen ... tarih ve K:...sayılı karara atıfla davanın 2015 yılına ilişkin üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergi ile 2015/Ocak-Mart dönemine ilişkin gelir geçici vergisi üzerinden hesaplanan bir kat vergi ziyaı cezasına ilişkin kısmının reddine karar verilmiş ise de,

birbiri ile neden sonuç ilişkisi bulunmayan ve matrahı bağlı olmayan farklı yıllara ilişkin cezalı tarhiyatların, sırf biri önceki yıla ilişkin olduğu için önceki yıla bağlı olarak karar verilmesi hukuka uygun olmayıp, anılan vergi tekniği raporundaki tespitler gözönüne alınarak farklı yıllar için ayrı bir değerlendirme yapmak gerektiğinden Mahkeme kararının gerekçesinin yerinde bulunmadığı, uyuşmazlığın çözümünün, davacının münhasıran sahte belge düzenlemek amacıyla mükellefiyet tesis ettirdiği yolundaki tespitleri içeren davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun irdelenmesine bağlı olduğu,

davacı hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı Vergi Tekniği Raporunun incelenmesinden, davacının düzenlediği faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı sonucuna ulaşıldığı ve düzenlediği faturaların sahte olduğunun kabul edilmesi suretiyle davacı adına yapılan 2015 yılına ilişkin üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile 2015/Ocak-Mart dönemine ilişkin geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşıldığı,

vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanarak arttırılan kısmına ilişkin hüküm fıkrasına yönelik istinaf başvurusu yönünden ise, tekerrür nedeniyle ceza artırımı uygulanabilmesi için önceki tarihte işlenen bir fiil nedeniyle ceza kesilmiş olması ve bu cezanın kesinleşmesini takip eden yılın başından başlamak üzere maddede belirtilen süreler içinde aynı cezayı gerektiren fiilin tekrar işlenmesi gerektiği, uyuşmazlıkta, davacının 2014/Aralık dönemine ilişkin muhtasar beyannamesinin pişmanlıkla verilmesi nedeniyle vergi ziyaı cezası kesildiği,

2014/Aralık dönemine ilişkin olarak kesilen vergi ziyaı cezası için düzenlenen vergi/ceza ihbarnamesinin 17/02/2016 tarihinde davacıya tebliğ edildiği ve dava açılmadığı, buna göre anılan cezanın 2016 yılında kesinleştiği, bu durumda, cezanın kesinleştiği 2016 yılını takip eden 2017 yılının başından başlamak üzere 5 yıl içinde tekrar vergi ziyaı cezası kesilmesi halinde tekerrür hükümlerinin uygulanabileceği ve dava konusu vergi ziyaı cezalarının ise 2015 yılına ilişkin olduğu göz önünde bulundurulduğunda, Kanun'un tekerrür uygulaması için öngördüğü şartların olayda gerçekleşmediğinden,

dava konusu vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanarak arttırılan kısmında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine, davacının istinaf başvurusunun kısmen gerekçeli reddine, kısmen kabulüne, Mahkeme kararının 2015 dönemine ilişkin üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile 2015/Ocak-Mart dönemine ilişkin geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasına ilişkin hüküm fıkrasına yönelik istinaf başvurusunun yukarıda belirtilen gerekçe ile reddine,

vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan kısmına ilişkin hüküm fıkrasına yönelik istinaf başvurusunun ise kabulüne, kararın anılan hüküm fıkrasının kaldırılmasına ve vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan kısımlarının kaldırılmasına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

DAVACININ İDDİALARI

Ortada, somut olarak yapılmış bir tespit olmadığı, tesis edilen idare işleminin, şüpheye yer bırakmayacak somut delillere dayanmadığı, takdir komisyonu kararlarının, vergi teknik ve vergi inceleme raporlarının hukuka ve mevzuata aykırı olarak düzenlendiği, mahkemece dosyanın incelenmesinde gerekli özen gösterilmediği ileri sürülerek kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

DAVALININ İDDİALARI

Davacının ilgili dönemde sahte fatura düzenlediğinin düzenlenen vergi tekniği raporuyla tespiti üzerine tesis edilen işlemlerde yasal isabetsizlik bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.