Danıştay 9. Daire E.2023/5224 K.2024/1059

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesi uyarınca vergi indiriminden faydalandırılması gerektiği ihtirazi kaydıyla verilen 2018 yılı kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden tahakkuk ettirilen kurumlar vergisinin vergi indirimine isabet eden 477.138,00-TL'lik kısmının kaldırılması ve bu tutarın hesaplanacak yasal faizle birlikte iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davalı idarece, davacı şirketin vergi indirimine ilişkin koşulları taşımadığı yönünde herhangi bir iddiada bulunulmadığı gibi bu yönde bir bilgi ve belgenin de ibraz edilmediği, GEKSİS Kontrol Raporu'nda 2016 ve 2017 yıllarına dair bir kısım beyannamelerin davacı tarafından verilmediği/kanuni süresinden sonra verildiği, 2016/Şubat dönemi muhtasar beyannamesi üzerinden tahakkuk eden gelir (stopaj) vergisinin süresinde ödenmediği belirtilmişse de;

söz konusu raporda belirtilen beyannamelerden damga vergisi beyannamelerinin, kişilerin kendi aralarında veya devletle yaptıkları hukuki işlemler dolayısıyla düzenlenen, bir hususu ispat ve belli etme niteliğini taşıyan kâğıt ya da elektronik belgeler üzerinden alınan bir mali yükümlülük olan damga vergisine ilişkin olarak düzenlenen beyannameler olduğu, bu nedenle anılan beyannamelerin söz konusu kapsamda verilmesi gereken bir vergi beyannamesi olarak kabul edilemeyeceği, 2016/Şubat dönemi muhtasar beyannamesinin pişmanlıklı talepli olarak verildiği ve tahakkuk ettirilen verginin yasal ödeme süresi içerisinde ödendiği,

pişmanlıkla beyanname verilmesi ve bu beyannamelere istinaden tahakkuk eden vergilerin de yine yasal süresinde ödenmesi koşuluyla vergi indirimine ilişkin şartların ihlal edilmiş sayılmayacağının yasal düzenlemeye bağlanması karşısında, davacı şirketin vergi indiriminden faydalandırılmamasında ve kurumlar vergisi beyannamesine konulan ihtirazi kaydın kabul edilmemesinde hukuki isabet bulunmadığı, ihtirazi kayıtla verilen 2018 yılı kurumlar vergisi beyannamesine istinaden davacı şirket adına tahakkuk ettirilen kurumlar vergisinin %5'lik orana isabet eden kısmında hukuka uygunluk görülmediği,

fazladan kurumlar vergisi tahakkuk ettirilmesinin davacıdan kaynaklanmadığından, davacı adına fazladan tahakkuk ettirilen kurumlar vergisinin 6183 sayılı Kanuna göre belirlenen tecil faiziyle birlikte davacıya iadesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu kurumlar vergisi tahakkukun vergi indirimine isabet eden 477.138,00-TL'lik kısmının kaldırılmasına, anılan verginin 213 sayılı Kanun'un 112/4. maddesi uyarınca işleyecek faiziyle ile birlikte davacıya iadesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

2018 yılına ilişkin e-beyannameye yüklenen beyannamelerinde hata mesajı alındığı, alınan hataların 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 32/A. maddesi ile ilgili olduğu, 2016/Şubat dönemi muhtasar beyannamesinin süresinde sonra verildiği için özel usulsüzlük cezası kesildiği, vergi indirimi dikkate alınmaksızın tahakkuk ettirilen kurumlar vergisinin kanun ve usule uygun olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Davacı şirket tarafından, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesi uyarınca vergi indiriminden faydalandırılması gerektiği ihtirazi kaydıyla verilen 2018 yılı kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden tahakkuk ettirilen kurumlar vergisinin vergi indirimine isabet eden 477.138-TL'lik kısmının kaldırılması ve bu tutarın hesaplanacak yasal faizle birlikte iadesi istenilmektedir.

İLGİLİ MEVZUAT

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun "Vergiye Uyumlu Mükelleflere Vergi İndirimi" başlıklı mükerrer 121. maddesinde, ticari, zirai veya mesleki faaliyeti nedeniyle gelir vergisi mükellefi olanlarla kurumlar vergisi mükelleflerinden (finans ve bankacılık sektörlerinde faaliyet gösterenler, sigorta ve reasürans şirketleri ile emeklilik şirketleri ve emeklilik yatırım fonları hariç olmak üzere), bu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen şartları taşıyanların yıllık gelir veya kurumlar vergisi beyannameleri üzerinden hesaplanan verginin %5’inin, ödenmesi gereken gelir veya kurumlar vergisinden indirileceği,

şu kadar ki hesaplanan indirim tutarının, her hâl ve takdirde 1 milyon Türk lirasından (2018 yılı için 1.200.000-TL) fazla olamayacağı, indirilecek tutarın ödenmesi gereken vergiden fazla olması durumunda kalan tutarın, yıllık gelir veya kurumlar vergisi beyannamesinin verilmesi gereken tarihi izleyen bir tam yıl içinde mükellefin beyanı üzerine tahakkuk eden diğer vergilerinden mahsup edilebileceği, bu süre içinde mahsup edilemeyen tutarların red ve iade edilmeyeceği, birinci fıkrada yer alan tutarın,

her yıl bir önceki yıla ilişkin olarak 213 sayılı Vergi Usul Kanunu hükümlerine göre belirlenen yeniden değerleme oranında artırılmak suretiyle uygulanacağı, bu şekilde hesaplanan tutarın %5’ini aşmayan kesirler dikkate alınmayacağı, Cumhurbaşkanının, birinci fıkrada yer alan oranı ve tutarı iki katına kadar artırmaya, sıfıra kadar indirmeye, kanuni oran ve tutarına getirmeye.

Maliye Bakanlığı, maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye yetkili olduğu belirtilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare Mahkemesi kararının, 2018 yılı kurumlar vergisinin vergi indirimine isabet eden tahakkukun kaldırılmasına ve ödenmesi gereken kurumlar vergisi olan 152.633,18-TL'nin tecil faiziyle birlikte iadesine ilişkin hüküm fıkrası, usul ve hukuka uygun olup davalı tarafından ileri sürülen temyiz iddiaları, kararın belirtilen kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Davalının, Bölge İdare Mahkemesi kararının, 2018 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde beyan edilen ödenmesi gereken kurumlar vergisi olan 152.633,18-TL'yi aşan kısmın tecil faiziyle birlikte iadesine ilişkin hüküm fıkrasına yönelik temyiz istemine gelince;

Olayda, 2018 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde ödenmesi gereken kurumlar vergisinin 152.633,18-TL olduğu ve vergi indirimine isabet tutarın bu vergiden mahsup edilememesi nedeniyle bu verginin davacı şirket tarafından ödendiğinden, vergi indirimine ilişkin şartları sağlayan davacı şirketçe 2018 yılı kurumlar vergisi beyannamesinin verilmesi gereken tarihi izleyen bir tam yıl içinde beyanı üzerine tahakkuk eden diğer vergilerin ödenip ödenmediği ve ödenmişse ödeme tarihleri de dikkate alınarak, bu vergilere ilişkin yapılan ödemeler ile vergi indiriminden ödenmesi gereken kurumlar vergisi mahsup edildikten sonra kalan vergi indirimi tutarı olan 324.504,82-TL'nin karşılaştırılması suretiyle oluşacak sonuca göre bu kısım yönünden yeniden bir karar verilmesi gerekmektedir.