Danıştay 9. Daire E.2023/720 K.2025/2408

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesi uyarınca 2019 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde beyan edilen ve kurumlar vergisinden indirilemeyen vergi indirimine isabet eden 312.964,94-TL'nin, 2020/Aralık dönemine ilişkin katma değer vergisine mahsup edilmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine dair ... tarih ve E... sayılı işlemin iptali ve 312.964,94-TL'nin hesaplanacak yasal faizle birlikte iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; 2017/Aralık dönemine ilişkin olarak kanuni süresinde verilen muhtasar beyannameye ait pişmanlık hükümlerine göre verilen düzeltme beyannamesi üzerine tahakkuk ettirilen vergi ve fer'ilerinin vadesinde ödenmediğinden bahisle kesilen vergi ziyaı cezasının bir tarhiyat olarak değerlendirilmesine hukuksal olanak bulunmadığı, aynı döneme ilişkin süresinde verilen beyannameyle tahakkuk eden vergi ödendiğinden, dava konusu işlemde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu işlemin iptaline, vergi indirimine isabet eden tutarın yasal faizle birlikte iadesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45/3. maddesine istinaden davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İstinaf başvurusu dilekçesinde belirtilen nedenlerle kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Davacı tarafından, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesi uyarınca 2019 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde beyan edilen ve kurumlar vergisinden indirilemeyen vergi indirimine isabet eden 312.964,94-TL'nin, 2020/Aralık dönemine ilişkin katma değer vergisine mahsup edilmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine dair ... tarih ve E... sayılı işlemin iptali ve 312.964,94-TL'nin hesaplanacak tecil faiziyle birlikte iadesi istenilmektedir.

İLGİLİ MEVZUAT

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun "Vergiye Uyumlu Mükelleflere Vergi İndirimi" başlıklı mükerrer 121. maddesinde, ticari, zirai veya mesleki faaliyeti nedeniyle gelir vergisi mükellefi olanlarla kurumlar vergisi mükelleflerinden (finans ve bankacılık sektörlerinde faaliyet gösterenler, sigorta ve reasürans şirketleri ile emeklilik şirketleri ve emeklilik yatırım fonları hariç olmak üzere), bu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen şartları taşıyanların yıllık gelir veya kurumlar vergisi beyannameleri üzerinden hesaplanan verginin %5’inin, ödenmesi gereken gelir veya kurumlar vergisinden indirileceği,

şu kadar ki hesaplanan indirim tutarının, her hâl ve takdirde 1 milyon Türk lirasından (2021 yılı için 1.500.000-TL) fazla olamayacağı, indirilecek tutarın ödenmesi gereken vergiden fazla olması durumunda kalan tutarın, yıllık gelir veya kurumlar vergisi beyannamesinin verilmesi gereken tarihi izleyen bir tam yıl içinde mükellefin beyanı üzerine tahakkuk eden diğer vergilerinden mahsup edilebileceği, bu süre içinde mahsup edilemeyen tutarların red ve iade edilmeyeceği, birinci fıkrada yer alan tutarın,

her yıl bir önceki yıla ilişkin olarak 213 sayılı Vergi Usul Kanunu hükümlerine göre belirlenen yeniden değerleme oranında artırılmak suretiyle uygulanacağı, bu şekilde hesaplanan tutarın %5’ini aşmayan kesirler dikkate alınmayacağı, Cumhurbaşkanının, birinci fıkrada yer alan oranı ve tutarı iki katına kadar artırmaya, sıfıra kadar indirmeye, kanuni oran ve tutarına getirmeye.

Maliye Bakanlığı, maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye yetkili olduğu belirtilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Bölge İdare Mahkemesi kararının, dava konusu işlemin iptaline ilişkin hüküm fıkrası, usul ve hukuka uygun olup ileri sürülen temyiz iddiaları, kararın belirtilen kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının, 312.964,94-TL'nin hesaplanacak tecil faiziyle birlikte iadesi istemine ilişkin hüküm fıkrasına yönelik temyiz istemine gelince;

Olayda, 2019 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde ödenmesi gereken kurumlar vergisinin 0-TL ve vergi indiriminin ise 312.964,94-TL olarak beyan edildiği, kurumlar vergisinden indirilemeyen 312.964,94-TL vergi indiriminin 2020/Aralık dönemine ilişkin katma değer vergisine mahsup edilmesi talebiyle yapılan başvurunun ise dava konusu işlemle reddedildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, vergi indirimine ilişkin şartları sağlayan davacı şirketin izleyen yıl içinde tahakkuk eden vergilerin ödenmesi sırasında vergi indiriminin bu vergilerden mahsup edilmesi imkanından yoksun kaldığı ihtilafsız olduğundan, vergi indiriminin 2020/Aralık dönemine ilişkin katma değer vergisine mahsubunun istenildiği için davacı tarafından 2020/Aralık dönemine ilişkin katma değer vergisinin ödenip ödenmediği, ödenmişse ödeme tarihi de dikkate alınarak, bu vergiye ilişkin yapılan ödemeler ile vergi indirimi tutarı olan 312.964,94-TL'nin karşılaştırılması suretiyle oluşacak sonuca göre bu kısım yönünden yeniden bir karar verilmesi gerekmektedir.