Danıştay 9. Daire E.2023/746 K.2023/4415

Dava konusu istem: Davacı adına, finansman hizmeti karşılığında elde ettiği tespit edilen faiz gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak resen tarh edilen 2016/Aralık dönemi katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı şirket ortakları/yetkilileri ile diğer firmaların ortakları/yöneticileri arasında oğlu, kızı, gelini ve boşanmış eşi gibi yakın bir akrabalık bağının olduğu, anılan firmalar ile ticari ilişki nedeni ile ödenen tutarlar haricinde ödeme yapılmak suretiyle davacının söz konusu firmalara yüklü tutarda finans hizmeti sağladığı,

taraflar arasında herhangi bir sözleşmenin bulunmaması nedeniyle istikrar kazanmış Danıştay kararları dikkate alınmak suretiyle Merkez Bankası'nın, kısa vadeli avans işlemlerine uyguladığı ortalama faiz oranı esas alınarak yapılan hesaplama sonucunda finans sağlama işlemi nedeniyle belirlenen faiz geliri esas alınmak suretiyle bulunan matrah farkı üzerinden davacı adına tarh edilen katma değer vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı, vergi ziyaı cezasına tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle artırılan kısmına gelince;

tekerrüre esas cezanın 2016 yılında düzenlenen ve 2017 yılında kesinleşen ceza ihbarnamesinden kaynaklandığı görüldüğünden davacı adına kesilen cezaya tekerrür uygulanmasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, vergi ziyaı cezasının tekerrür uyarınca artırılan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davalı idarenin istinaf istemi yönünden; kararın usul ve hukuka uygun olduğu, davacı tarafın istinaf istemi yönünden ise; davacı adına 2016/Aralık dönemine ait vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin dayanak ve matrah yönünden bağlı olduğu cezalı kurumlar vergisi tarhiyatına karşı açılan davada, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar veren ...

Vergi Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yönelik istinaf başvurusu üzerine Dairelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla Vergi Mahkemesi kararı kısmen kaldırılarak, yeniden yapılan yargılama sonucunda, kurumlar vergisi bakımından davanın kısmen kabulüne karar verildiğinden,

aynı hukuki neden ve gerekçelerle 2016 yılı için Merkez Bankası verilerine göre reeskont faiz oranı esas alınmak suretiyle hesaplama yapıldığında bulunan katma değer vergisi matrah farkına isabet eden bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka aykırılık, aşan matrah farkına isabet eden kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davalı idarenin istinaf isteminin reddine, davacının istinaf isteminin ise kısmen kabulüne, kısmen reddine,

Vergi Mahkemesi kararının Merkez Bankası verilerine göre reeskont faiz oranı esas alınmak suretiyle hesaplama yapıldığında bulunan matrah farkını aşan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisine ilişkin kısmı kaldırılarak, bu kısım yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Savunma ve istinaf başvurusu dilekçesindeki iddiaların tekrarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Öte yandan, temyize konu kararda atıf yapılan karar, Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 08/11/2023 tarih ve E:2022/3634, K:2023/4401 sayılı kararıyla onanmıştır.