Danıştay 9. Daire E.2024/6875 K.2024/7835

2-(DAVACI) ... Anonim Şirketi VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

Davacı şirketin ihtirazi kayıtla verdiği 2022 yılı kurumlar vergisi beyanı üzerine, 7440 sayılı Kanunun 10. maddesinin 27. fıkrası uyarınca tahakkuk ettirilen ek verginin kaldırılması ve ödenen tutarın faiziyle iadesi istemiyle açılan davayı reddeden ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yönelik davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunu reddeden ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

DAVACININ İDDİALARI

2022 dönemine ilişkin beyannamenin verilmesi gereken tarihten hemen önce ve vergilendirme dönemi de kapandıktan sonra o döneme ilişkin ek vergi konulmasının gerçek geriye yürüme niteliğinde olduğu ve hukuki güvenlik ilkesine aykırılık teşkil ettiği, dolayısıyla Anayasa'ya aykırı olduğu, fazladan tahakkuk ettirilen ek verginin 2022 yılında hak kazanılan istisnanın kullanılmasını imkansız hale getirdiği, şirketlerinin kazanılmış haklarını zedelediği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

DAVALININ İDDİALARI

Davalı idare tarafından yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Davacının iddiaları arasında 7440 sayılı Kanun m.10 kapsamında ek vergi hesaplanmayacak kazançlardan olduğuna ilişkin iddia bulunmadığından davacı temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması, davalı idarenin kararın bozulmasında korunmaya değer hukuki bir menfaatin bulunmadığından davalı temyiz isteminin incelenmeksizin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Davalı temyiz istemi bakımından;

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 46. maddesinde; Danıştay Dava Daireleri ile Bölge İdare Mahkemelerinin nihai kararlarının başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da temyiz edilebileceği hükme bağlanmış ise de kanun yoluna başvuran tarafın, aleyhine kanun yoluna başvurduğu kararın bozulmasını talep etmesinde ve kararın bozulmasında korunmaya değer hukuki bir menfaatin bulunması şarttır.

Olayda, Bölge İdare Mahkemesince, davacı şirketin ihtirazi kayıtla verdiği 2022 yılı kurumlar vergisi beyanı üzerine, 7440 sayılı Kanunun 10. maddesinin 27. fıkrası uyarınca tahakkuk ettirilen ek verginin iptali ve ödenen tutarın faiziyle iadesi istemiyle açılan davayı reddeden Vergi Mahkemesi kararına yönelik davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunun reddine karar verildiğinden, bu kararı temyiz hakkı davacıya ait olup karşı taraf durumunda olan davalının bu kararla hukuki menfaatinin zedelendiğinden söz edilemez. Bu nedenle, davalının temyiz isteminin incelenmeksizin reddi gerekir.

Davacının temyiz istemine gelince;

09/03/2023 tarihli ve 7440 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 10. maddesinin (27) numaralı fıkrasının Anayasa’nın 13., 35. ve 73. maddelerine aykırı olduğu iddiasıyla itiraz yoluyla başvurulması üzerine Anayasa Mahkemesi'nin 14/03/2024 tarih ve E:2023/169, K:2024/82 sayılı kararıyla, düzenlemenin Anayasaya aykırı olmadığına karar verilmiş ve anılan karar 09/04/2024 tarih ve 32522 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olup ileri sürülen iddialar temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmamaktadır.