KÜNYE
Danıştay 15. Daire Başkanlığı 2012/9782 E., 2017/7206 K.·T.C. Danıştay Onbeşinci Daire
- Karar tarihi
- 5 Aralık 2017
- Esas No
- 2012/9782
- Karar No
- 2017/7206
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Temyiz Eden ve Karşı Taraf (Davacı) : Vekili : Temyiz Eden ve Karşı Taraf (Davalı) : Vekili :
İstemin Özeti :Davacıya 5510 sayılı Yasa'nın 102. maddesi uyarınca ...-TL idari para cezası verilmesine ilişkin 06.04.2009 günlü, 4673729 sayılı ... Sosyal Güvenlik Merkezi Müdürlüğü işleminin iptali istemiyle açılan dava sonucunda, ...
İdare Mahkemesi'nce; verilen idari para cezası hesaplanırken 2004/12. ay ile 2005/1-11 aylar arası toplam 12 ay için para cezası hesaplanması gerekirken 21 ay için hesaplandığı, 2005/12. ay ile 2006/1-11aylar arası toplam 12 ay için para cezası hesaplanması gerekirken ise 24 ay hesaplandığı anlaşıldığından, hesaplanan para cezasının ....-TL'lik kısmı açısından dava konusu işlemin iptali, ....-TL'lik kısmı açısından ise davanın reddi yolunda verilen kararın, taraflarca aleyhlerine ilişkin kısmın hukuka uygun olmadığı ileri sürülerek temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
Savunmaların Özeti : Savunma verilmemiştir. Düşüncesi : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onbeşinci Dairesi'nce, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, dosyadaki belgeler incelenerek gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Kararın Bozulması" başlıklı 49. maddesinin 2. fıkrasında; temyiz incelemesi sonucu Danıştayın; a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması sebeplerinden dolayı incelenen kararı bozacağı kuralına yer verilmiştir.
Dosyadaki belgeler ile temyiz dilekçelerindeki iddiaların incelenmesinden, temyiz istemlerine konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, kararın bozulmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Danıştay Danıştay 15. Daire Başkanlığı, E. 2012/9782, K. 2017/7206, 5 Aralık 2017 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama